Can Karadeniz
@canbican35
Talebe
İzmir
Erzurum, 20 Ağustos
29 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
MTO AKADEMİK OKUMALAR2024 Okuma Raporları
Fredric Jameson’ın Ütopya Denen Arzu başlıklı çalışmasında, ütopya kavramı siyasal ve kültürel boyutlarıyla derinlemesine ele alınır. Jameson, ütopyayı ideal bir toplumsal düzen arayışı olarak değerlendirirken, bu arayışın toplumsal yapılar ve güç ilişkileri üzerine eleştirel bir perspektif geliştirdiğini savunur. Ütopya, çoğunlukla politik ideallerin bir yansıması olarak düşünülmüş ve Marksist ve anarşist eleştirilerde otoriter ve merkeziyetçi bir anlayışın ifadesi olarak yorumlanmıştır. Marx ve Engels’in Ütopik Sosyalizm eleştirileri, ütopyanın siyasal strateji açısından yeniden değerlendirilmesine yol açmıştır.
Çağdaş dönemde sosyalist ve komünist hareketlerin zayıflaması ve devrim kavramına duyulan şüphe, yeni sol kuşakların ütopya fikrine yeniden yönelmesine neden olmuştur. Küreselleşme sonrası süreçte, ütopyanın geç dönem kapitalizmi karşısında mutlak bir karşıtlık oluşturmadığı fikri öne çıkmıştır. Bununla birlikte, bu yaklaşım kapitalizmin evrenselliği ve sosyalist kazanımların geri alınması gibi sorunları beraberinde getirmiştir. Jameson’a göre, ütopyanın temel dinamiği, radikal farklılık ve özdeşlik arasında bir diyalektik oluşturmaktadır; bu, toplumsal sorunlara idealize edilmiş fakat pratikte zayıf kalan çözümler sunar.
Jameson, ütopyaları iki temel kategoriye ayırır: ilki, devrimci bir vizyonla yeni bir toplum kurmayı amaçlayan sistematik ütopya projeleri; diğeri ise, belirsiz ve sezgisel düzeyde kalan ütopyacı eğilimlerdir. Sistematik ütopyalar, siyasi dönüşüm hedefleri içerirken; daha belirsiz olanlar, karmaşık ve çok katmanlıdır. Jameson, ütopyaların Batı modernitesinin bir yan ürünü olduğunu, ancak her modern dönemde ortaya çıkmadığını belirtir. Ütopyaların ortaya çıkışı için uygun tarihsel ve toplumsal koşulların varlığı gereklidir. Bununla
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
MTO AKADEMİK OKUMALAR2024 Okuma Raporları
Karl Mannheim'in İdeoloji ve Ütopya adlı eserinde, ideoloji kavramının tarihsel ve düşünsel bağlamda nasıl evrildiği ve bu süreçte yeni diyalektik koşulların nasıl ortaya çıktığı ele alınır. Mannheim, ideolojilerin yalnızca miktarsal değişimler yaşamadığını, aynı zamanda niteliksel dönüşümler geçirdiğini vurgular. Bu bağlamda, ideoloji kavramının "yanlış bilinç" ve "gerçeklik" gibi farklı boyutlar kazandığını belirtir. Mannheim’e göre, ideolojilerin yalnızca eleştirilmesi yeterli değildir; bu kavramların derinlemesine sosyolojik ve düşünsel analizlerinin yapılması bir zorunluluktur.
Mannheim, ideolojilerin değerlendirilmesinde değer yargılarından ziyade, tarihsel ve toplumsal bağlamların dikkate alınması gerektiğini savunur. Aynı zamanda, ideolojilerin epistemolojik bir temele dayandırılması gerektiğini ve bu süreçte görecilikten kaçınılması gerektiğini ifade eder. Ahlâk ve sanat gibi normatif değer alanlarının ise toplumsal ve kültürel bağlamlardan bağımsız olarak ele alınamayacağını vurgular.
Eserin bir diğer önemli yönü, ideolojilerin tarihsel incelemelerden nasıl beslendiğini ve bu incelemelerin toplumsal süreçlerle bağlantılandırıldığında gerçekliğe dair daha kapsamlı bir anlayış sunduğunu tartışmasıdır. Mannheim, pozitivist yaklaşımları eleştirirken, düşüncenin kaçınılmaz bir şekilde kısmi olduğunu kabul eden bir yaklaşımın daha uygun olduğunu dile getirir. Bu çerçevede, tarihsel-sosyolojik çalışmaların metafiziksel kararların etkilerini de göz önünde bulundurması gerektiğini belirtir. Siyasetin bilimsel bir disiplin olarak görülmeyişinin ise toplumsal bağlamlarla bağlantılı olduğunu ileri sürer.
Ütopya kavramını ele alan Mannheim, tarihçilerin bu kavrama yönelik eleştirilerinin iki temel varsayıma dayandığını söyler. İlk varsayım, tarihçiliğin yalnızca somut
"Bismillâhirrahmânirrahîm ve bihî nestaîn"Din
Farklı kalemlerce oluşturulmuş kolektif bir çalışma.
Editör, Ömer Faruk Akpınar'ın dil ve üslup birliğini sağlaması takdire şâyan. Prof. Dr. Zekeriya GÜLER'in kaleme aldığı takdim ve Ömer Faruk Akpınar'ın önsözünden sonra kitap, Muhammed Emin Yıldırım Hoca'nın "Nebevi Miras'ın Sadık Rehberi İmam Buhârî" yazısı ile başlıyor.
Yıldırım Hoca, "Bir Âlimin "Nebevî Vâris" Olmasının Şartları" başlıklı yazısıyla önemli bir noktaya değiniyor. Bu bölümü 5 kavram ile açıklıyor. Genelgeçer bu yazısını takip eden meselenin İmam Buhârî'ye bakan tarafını dahil ettikten sonra sözleri ve hakkında söylenenler ile yazısını tamamlıyor. Her yazının sonunda olduğu gibi bu yazının sonunda da en az iki sayfa kaynakça görülüyor.
Kitap,
Dr. Öğr. Gör. Yusuf Oktan'ın İmam Buhârî'nin Yaşadığı Dönem ve Çevre başlıklı yazısıyla devam ediyor.
Bu yazıyı,
Ramazan Zenbil'in "İmam Buhârî'nin Hayatı ve İlmî Şahsiyeti" başlıklı yazısı takip ediyor.
13 yazının dördüncüsü Doç. Dr. Abdulvahap ÖZSOY'un kaleme aldığı "Sahih-i Buhârî'nin İslam Kültüründeki Yeri ve Önemi" başlıklı yazı.
Tüm başlıklar oldukça dikkat çekici. Yazılar adeta birbirini tamamlar nitelikte.
Diğer yazılar ve kaleme alan saygıdeğer kişiler:
- Buhârî'nin Telif Metodu ve Sahîh'in Özellikleri (Prof. Dr. Mehmet EREN)
- Buhârî'nin Fıkıh İlmindeki Yeri (Prof. Dr. Mehmet BİLEN)
- Sahîh-i Buhârî'de Tefsire Dair Bilgiler (Dr. Mustafa Yasin
AKBAŞ)
- Bir Tefsir Kaynağı Olarak Buhârî'nin Sahîh'i (Prof. Dr. Ali AKPINAR)
İslam İlim Geleneğinde İmam Buhari Hayatı Ve EserleriÖmer Faruk Akpınar · Siyer Yayınları · 2021137 okunma