Cânımı Cânan isterse, minnet cânıma Can, nedir ki, onu kurban etmeyem Cânanıma? Fuzuli
Yaşamı haketmek gerekir, ben haketmeyen taraftanım. Sevmeyi, sevilmeyi haketmiyorum. Beni dinlemeyin, beni sevmeyin, bana bakmayın, bana iyi hissedeceğim şeyler yapmayın. Canım yanıyor, haketmediğimi hissettiğim her an daha da canımı yakıyor. Değerli bulmayın mesela beni, değmem hiçbir şeye. Ne sevilecek bir kalbim ne de değecek bir canım var. Sizler sadece yanılsamayı görüyorsunuz, gerçekten tanısaydınız sizlerde benim gibi düşünürdünüz. Lanet bir kafaya sahibim, içeride cinler cirit atıyor sanki. Kaç insanı canice katlediliyorum tahmin edemezsiniz. Kafamın içini görme şansınız olsaydı, arkanıza bile bakmadan belki de kaçardınız. Hatta beni öldürürdünüz. İnsanların ölümleri için hep korkarım, konusu açıldığında konuşmak dahi istemem. Her gece nasıl öleceğimi düşünüyorum. Kendi canıma mı kıyacağım yoksa ecelimle mi öleceğim diye. Beni sevmeyin, sizi yarı yolda bırakırım. Bir gün bana değer verirseniz, sabaha buz gibi olmuş ruhsuz bedenimi bulursunuz. Değmez anlıyor musunuz, bu acıyı çekmenize değmez.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ya bir savaş çıkar bozar dengemi, ya bir âhu gözlü kıyar canıma...
Şiir
Cânımı cânân eğer isterse minnet cânıma Cân nedir ki kurbân etmeyem cânânıma
Geh nedîm-i nedem etdin beni geh mûnis-i gam Nedir ey çarh-ı sitem-cû bana kasdın bilmem Gâh dûçâr-ı anâ gâh giriftâr-ı mihen Gâh pâ-bend-i belâ gâh esîr-i mâtem Nişledim neyledim ey Zâl-i kühen-sâl sana Yohsa Sührâb mı sandın beni yâhud Rüstem Sunmadıñ bir dolu meclisde baña kim âhir Katre katre kan olup dökmedi anı dîdem Budur ey çarh-ı sitem-cû bilirim âyînin Koma sen ehl-i dili kim kıla râhat bir dem Sen Süleymân’a vefâ etmediñ ey kîne-sigâl Kim ana râm idi dâd ü ded ü dîv ü âdem Dil-i erbâb-ı sühan kandır eliñden dâ’im Çeşm-i ashâb-ı hüner cûy-ı belâdır her dem Hâtırım nergis-i dilber gibi hem-vâre sakîm Meşrebim turre-i cânân gibi dâ’im derhem Ciğerim lâle gibi âteş-i gamdan pür-dâğ Gözlerim ebr gibi eşk-i belâdan dolu nem Hâsılı cânıma kâr etdi cefâ vü cevrin Kalmadı bende daha tâb-ı elem tâkat-i gam Osman Nevres
Seni sevmiyorum artık Yalana dolana battık Ele nispet gülüşler Günü dolmuş vaatler Bana uymaz git yazık Ben yokluklardan Tüm zorluklardan Dipsiz yalnızlıktan Kıvranıp dururken Sen sessiz kaldın Mehtabı hiçe saydın Gün ortası güneşlere Hasret bıraktın Yok kal deme bana Boşuna yalvarışlar Canıma dokunmuyor Ne söylesen zaten Hiç gözüme bakma Yaramaz çırpınışlar Şimdiye kadar söylemekte Geç kaldım aslen Seni sevmiyorum artık Yalana dolana battık Ele nispet gülüşler Günü dolmuş vaatler