Yaptığı hiçbir şey anlaşılmıyordu. Daha dürüstçe söylemek gerekirse, yaptığı hiçbir şey anlamlı değildi. Kişisel veya toplumsal hiçbir gerekli işlevi karşılamıyordu.
“Toplumumuz pratik. Belki çok pratik, yalnızca sağ kalmayı düşünüyor. Tek sağ kalma yolu buysa, toplumsal işbirliği ve karşılıklı yardımın neresi idealistlik?”