Ruhumun, yavaş yavaş yaklaşan ölümün umarsızlığına karşı son bir itiraz çabasıyla bizi saran kasveti delmeye çalıştığını duyumsadım. Bu umutsuz, anlamsız dünyayı aştığımı hissettim ve nihai bir amacın varlığına ilişkin sorularıma karşılık olarak muzaffer bir ''EVET'' duydum.
İnsanın kurtuluşu sevgiyle ve sevgidedir. Elinde hiç bir şeyi kalmamış bir insanın dahi, kısacık bir an içinde bile olsa, sevdiğine ilişkin düşüncelerden nasıl mutluluk duyabileceğini anladım.