Cansel ACAR
@canselacar1
Dokuz Eylül Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği
65 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Bu ne gaddar çelişkidir heyhat,
bu ne karşıtlıktır sineyi dolduran,
sineyi boşaltan, zihni alabora eden,
yer yer caydıran, yine de umutlandıran? Sözgelimi...
Gökkuşağındaki renkler gibi zengindi hüzünlerinin renkleri...
Bu renkler gökteki kuşak gibi sarı, mor, mavi, yeşil değildi...
Karanın türevleriydi...
Kimi kapkara kimi griye çalan renklerdi...
Bazı zamanlar bu renkler, içindeki zelzelelerin sarsıntılarıyla birbirine girer, ayırt edilemez bir hâl alırdı...
Zifirimsi bir şey...
Hüznünün renkleri, fiziğin kanunlarını çiğniyordu bedeninde...
İç içe geçmiş girift duygularının ağırlığını ne baskül ne kantar ne de başka bir terazi tartabiliyordu...
Dile vurmayı denediği vakit, sanki tüm sözcükler ruhunu teslim ediyordu dudaklarının arasında...
Sözcüklerini yüreğindeki mezarlığa gömüyordu...
Dudakları olay mahalline, yüreği mezarlığa dönüşüyordu...
Kendi hüzünlerinin renkleri yetmezmiş gibi ölen sözcüklerinin acısıyla hüzün kuşağına bir renk daha ekleniyordu...
Bu, sonu gelmez bir döngü, çıkışı olmayan bir labirent gibiydi...
Cansel ACAR
Ben uçurtma uçurmak istemiştim.
Nereden bilebilirdim zalimlerlerce bedenimin uçurulacağını...
Uçmak sözcüğü beni çok heyecanlandırırdı.
Nereden bilebilirdim bu sözcüğün bu denli hazin bir hal alacağını...
Beni korkutan tek şeyin balon sesleri olacağını zannetmiştim.
Nereden bilebilirdim yanı başımda patlayan bombaların sesiyle uyuyamayacağımı...
Oyuncak bebeklerimi kucağıma almak istemiştim.
Nereden bilebilirdim ölü bedenlerin kucağıma yığılacağını...
Oyun oynamak için sokaklarda dolaşmak istemiştim.
Nereden bilebilirdim evsiz kalıp sokaklarda uyuklayacağımı...
Yemyeşil akan ırmaklara taş atıp su dalgalarını seyretmek istemiştim.
Nereden bilebilirdim kıpkırmızı kan ırmaklarına şahit olacağımı...
Dünyaya gelip yaşayabildiğim için çok sevinçliydim.
Nereden bilebilirdim yaşamım elimden alınırken tüm dünyanın dilsiz şeytanı oynayacağını...
Cansel ACAR
