"Oysa ben zindanı içimde taşıyorum. İçimde kış var, buz var, umutsuzluk var. Ruhumu gecenin zifiri karanlığı kaplamış. Çektiğim ıstırabı biliyor musun?"
"Tabi ya, babam anneme kavuşmak için cennete gitti. Babam sevinmem gerektiğini söyledi. Ama sevinebilmek çok zor. Kırmızı elbiseyle bile çok zor. Onu öyle özledim ki. Haksızlık yapıldı gibi geliyor bana. Babamı bana bırakmaları gerekmez miydi? Çünkü annemle öbür akrabalarım Tanrı ve meleklerle oturuyorlar. Benimse, Kadınlar Yardım Derneğinden başka kimsem yoktu. Fakat artık siz varsınız Polly Teyzeciğim. Yanınıza geldiğim için öyle mutluyum ki! "