can samati
@cansmti
2026 yılında çoğunlukla çağdaş yabancı/Türk edebiyatı okumayı planlıyorum.
İstanbul
15 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Başyapıt
Rothbard’ın devletin ne olduğu ve nasıl işlediği üzerine yazdığı kısa ama oldukça net bir metin. Kitap temelde devletin toplum için zorunlu bir yapı mı yoksa gücü elinde tutan bir organizasyon mu olduğu sorusunu tartışıyor. Vergi, meşruiyet, savaş ve propaganda gibi konular üzerinden devletin kendini nasıl sürdürdüğünü anlatıyor.
Mutlaka herkesin okuması gereken bir başyapıt.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bir takım solcu hezeyanlar
Babamı Kim Öldürdü , 
Édouard Louis ’nin babasıyla ilişkisini merkezine alan kısa ama yoğun bir metin. Kitap yarı otobiyografik bir anlatı gibi ilerliyor. Yoksulluk, sınıf, homofobi, erkeklik baskısı ve bedenin zamanla çöküşü üzerinden hem bir baba portresi hem de bir aile hikayesi çıkıyor ortaya. Özellikle ilk bölümlerde ilk gençlik anıları ve babayla kurulan mesafeli ilişki oldukça etkileyici. O kısımları gerçekten akıcı ve samimi buldum.
Kitabın ilerleyen bölümlerinde yazar babasının yaşadığı fiziksel yıkımın sorumluluğunu doğrudan siyasetçilere ve politik kararlara bağlıyor. Benim eleştirim tam olarak burada başlıyor. Anlatımın samimiyetini kaybettiğini düşünmüyorum ama ortaya konan sol politik yorumları oldukça basit ve indirgemeci buldum. Okur olarak beni belli bir ideolojik çerçeveye çekmeye çalıştığını hissettim ve bu durum metnin gücünü benim gözümde azalttı. Güçlü bir kişisel hikaye anlatırken politik yorum kısmının daha derin kurulabileceğini düşünüyorum. Kitap bittiğinde aklımda kalan şey duygusal etkisinden çok, bu politik yaklaşımın yarattığı mesafe oldu.
Şubat 2026
Babamı Kim Öldürdü , Édouard Louis ’nin babasıyla ilişkisini merkezine alan kısa ama yoğun bir metin. Kitap yarı otobiyografik bir anlatı gibi ilerliyor. Yoksulluk, sınıf, homofobi, erkeklik baskısı ve bedenin zamanla çöküşü üzerinden hem bir baba portresi hem de bir aile hikayesi çıkıyor ortaya. Özellikle ilk bölümlerde ilk gençlik anıları ve babayla kurulan mesafeli ilişki oldukça etkileyici. O kısımları gerçekten akıcı ve samimi buldum.
Kitabın ilerleyen bölümlerinde yazar babasının yaşadığı fiziksel yıkımın sorumluluğunu doğrudan siyasetçilere ve politik kararlara bağlıyor. Benim eleştirim tam olarak burada başlıyor. Anlatımın samimiyetini kaybettiğini düşünmüyorum ama ortaya konan sol politik yorumları oldukça basit ve indirgemeci buldum. Okur olarak beni belli bir ideolojik çerçeveye çekmeye çalıştığını hissettim ve bu durum metnin gücünü benim gözümde azalttı. Güçlü bir kişisel hikaye anlatırken politik yorum kısmının daha derin kurulabileceğini düşünüyorum. Kitap bittiğinde aklımda kalan şey duygusal etkisinden çok, bu politik yaklaşımın yarattığı mesafe oldu.
Şubat 2026
