Cansu Ekmel
@cansuekmel
KADINA ŞİDDETE HAYIR!! anitsayac.com
"ve sen papatyaları sevdiğimi bilmelisin"
152 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Hep iyimser bir insandım ama zaman beni buruk, yalnız ve üzgün bir kadına dönüştürmekte ısrar ediyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ben dünyaya birileri beni bir şeylere zorlasın diye gelmedim. Kendi üslubumla nefes alacağım.
Sokak insanları1000Kitap
Sizi anlıyorum sayın kediler,
Muhterem köpekler,
Saygıdeğer kuşlar Hepinizi anlıyorum
Ben de sizin gibiyim
İnsanları çözemiyorum.
Hayata Dair.. Oku!1000Kitap
Düşünüyorum da,
sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek...
Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi,
naif yönlerimizin keşfedilmesi,
cesaretsizligimizin anlaşılması,
korkularımızın paylaşılması
sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti.
Kabuklarımızın altında
kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız...
...Ve ne kadar güçlü korunuyoruz, kalkanlarımızın ardında.
Hissedilmeden, el değmeden, sevgimizi göstermeden.
İstiridyeler, deniz minareleri, midyeler.
Kirpiler ve kaplumbağalar gibi.
Sahi koruyor mu bizi bu çatlamamış sert kabuk?
Kimse incitemiyor mu duygularımızı, inançlarımızı, benliğimizi?
Yoksa zarar mı veriyor bu ürkeklik, bu kabuk bize.?
Hissettiklerimizi gölgeliyor, yansıtmıyor mu gerçek kimliğimizi?
duygularımızı bastırıyor, el ele tutuşmamızı engelliyor mu?
Eğer bir yıldız gibi ışıl ışılsam ve bir yıldız kadar parlak.
Ne çıkar ateşböceği sansalar beni?
...
Belki en hoyrat yürek bile ateşböceğinin
o uçucu, masum, sevimli çocuksuluğuna
el kaldırmaya kıyamaz?
Anlaşılacağım ve bir ayna gibi yansıyacağım
karşımdakine.
O da çözülecek belki.
Samimi ve güvenliksiz, silahsız biriyle göz göze gelince.
Oysa bir görebilsek bunu.
Yolu yarı etmişsen korkma,
Yaş elliyi aşmışsa aldırma,
Artık yaşasan da olur yaşamasanda;
Çünkü alışmışsındır varlığa da yokluğa da...
Bir düş fırtınası götürür seni
Uzak ülkelerin bahçelerine,
Orada ararsın geçmiş günlerini
Ve de doyumsuz esintilerini,
Ellerinle tutarsın
Kaybolan yılların en güzellerini;
Yaprakların döküldüğü güzlerini
İçine sindire-sindire
Duyarsın yaşarsın,
Altmışına-yetmişine
Merdiven de dayasan,
Seksenlere-doksanlara
Ulaşmanın özlemini duyarsın...
Değer mi ki bu kadar
Uzun ömürlü olmak?
Daha yaşamak, daha yaşamak
İçin çaba harcamak
Neyi değiştirebilir ki?
Nasıl olsa bir gün çıkacaksın
Bu sevimsiz yolculuğa...
Dünya sanki daha mı sevimli ki?
Eğer aşkları, çocukları, bulutları
Rüzgârları ve mavisi de olmasa,