Cansu Öner

Cansu Öner
@cansuoner
“Bazen bir gülümseyişi, bir bakışı en içinden çıkılmaz meseleleri bir anda çözüveriyordu. Bunun içindir ki, Necdet, Leyla yüzünden başı sıkıya gelince gene ona doğru koşuyordu. Derdi verenden deva arıyordu.“
Sayfa 133·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Aşk vardır ki tutkununu insan üstünlüğüne kadar yükseltir! Aşk vardır ki esirini şuursuzluğun ve hayvanlığın son basamaklarına kadar indirir.“
Sayfa 132·Kitabı okudu
“Bir defa affeden aşık artık durmadan affetmeye mahkumdur.“
Sayfa 72·Kitabı okudu
“Hayvani mi? Haydi oradan. Tıpkı Allah’ın yarattığı gibiyim. Yaratılışımın, yani takdirimin gerekleri ne ise onu yapıyorum. Halbuki siz, ey dandy! (züppe) Siz, ey bilgiç, hayatta zarif ve estetik bir manzara göstereceğim diye kendinize karşı yapmadığınız işkence ve cefa kalmıyor. Sıcak bir yaratılışınız var; soğuk görünmeye çalışırsınız. Romanesk ve saf yüreklisiniz, şüpheci ve materyalist süsü takınırsınız. Kuruntulusunuz, bunu merhametsiz bir Donjuan maskesi altında saklarsınız. Bütün bu sıkıntılı rol kimin için oynuyorsunuz? Birkaç tane beyinsiz kadına hayrete düşürmek için mi? Adam sen de; hayat dediğimiz şey bu sizin oynadığınız sahneden çok daha geniştir ve çok daha çeşitli, çok daha girintili çıkıntılı bir şeydir. O, yalnız güzellikleri, doğrulukları, ahenk ve düzeni ile değil, aynı zamanda bütün çirkinlikleri, kirleri kabalıkları ve sizin bana yakıştırdığınız hayvanilikleri ile güzeldir. Sarılı kaldığınız dar ve düzme alemin pencerelerinden başınızı dışarıya çıkarın da bizi koynunda tutan, doğuran koca tabiata bakın! Bu ne azametli, ne yüce bir hayvandır!”
Sayfa 49·Kitabı okudu
“Aşk her şeyden evvel hissi bir alışkanlıktır. Gözlerimiz belli bir güzelin yüzüne alışır; muhayyelemiz belli bir hava içinde sarılı kalır; kalbimiz yalnız bir sesin, bir ismin tiryakisi olur ve işte, bunu değiştirmek zorunluğu baş gösterince insan kendisini çırılçıplak soyulup evinden sokağa atılmış, kimsesiz, avare yaşamaya mahkûm olmuş hisseder.”
Sayfa 36·Kitabı okudu