“Neden size Dorian Gray dememi istemiyorsunuz?”
“Çünkü, o bir roman kahramanıdır. Ben bir roman kahramanı değilim. Sonra Dorian Gray…”
“Ee, Dorian Gray?”
“…katı yürekli, hain ve alçak bir adamdı.”
“Lakin ben onunla sizin aranızda manevi bir benzerlik olduğunu işaret etmek istemedim ki… Dorian Gray’in size benzeyen tarafı yüzüdür.”
“O da bir parça şüpheli… Dorian Gray kendini beğenmiş…”
“Oo, oo, oo…”
“Nedir, benim de öyle olduğumu mu söyleyeceksiniz?”
“Sizin öyle olduğunuzu herkes söylüyor. Lakin ne siz, ne Dorian Gray kendinizi beğenmiş olmakla, yanlış, fena yahut gülünç bir şey yapmış değilsiniz. Bu kanaati, bu güveni size veren umumî efkârdır; bu, adeta size muhitinizdeki insanlar tarafından zorla kabul ettirilmiş bir histir. Herkes sizi beğeniyor, sizi hayranlıkla seyrediyor.”