Her şeyin önemsiz olduğu an, yuvana dönmüşsündür. Bir şeyler hala önemliyse, yuvadan çok uzaktasındır. Hala eylemlerini izliyor, dikkatli ve kurnaz davranmaya çalışıyorsan - bunu yapmak zorundasın, bunu yapmamak zorundasın- o zaman yuvadan uzaksındır. Hala kendini süreksizlik anlamında düşünüyorsundur, ebediyet anlamında değil.