Büşra

Büşra
@capturethemoment
Merhaba, yoga eğitmeni olarak yolculuğumu paylaştığım Instagram hesabımı incelemek ve online dersler hakkında bilgi almak için Instagram üzerinden beni takip edebilirsiniz :) Instagram: yoginisoulbusra
İzmir
10 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Her şeyin önemsiz olduğu an, yuvana dönmüşsündür. Bir şeyler hala önemliyse, yuvadan çok uzaktasındır. Hala eylemlerini izliyor, dikkatli ve kurnaz davranmaya çalışıyorsan - bunu yapmak zorundasın, bunu yapmamak zorundasın- o zaman yuvadan uzaksındır. Hala kendini süreksizlik anlamında düşünüyorsundur, ebediyet anlamında değil.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaptığın her şey dünyaya biraz iyilik biraz da kötülük katacaktır - ne yaparsan yap. Yalnızca bir şey yapma tercihinde pek çok şey iyi olacak ve o tercih yapıldıktan sonra pek çok şey yanlış olacaktır. Herhangi bir eylemi düşün. Bir dilenciye para verdin; iyi bir şey yaptın. Ama dilenci o parayla zehir aldı ve intihar etti. Niyet iyiydi ama sonuç kötü oldu. Peki biz niyete göre mi yargılarız yoksa sonuca göre mi? Ve senin niyetini kim bilebilir? Niyet içseldir...
Varoluşta iki şey vardır: Biri gökyüzü gibidir; diğeri bulut gibidir. Eylemlerin bulut gibidir, gelir ve giderler. Ya sen? Sen gökyüzü gibisin. Asla gelmez ve asla gitmezsin. Doğumun ve ölümün bulutlar gibidir, olurlar. Ya sen? Sen asla olmazsın; sen her zaman oradasındır. Bir şeyler senin içinde olur, sen asla olmazsın... Bir insanın davranışını izlediğinde buluta odaklanırsın. Bir insanın benliğinin en içsel saflığını izlediğinde gökyüzünü seyredersin.
Bir insan körse, evin ışıkları yakılmış bile olsa o karanlıkta yaşamaya devam eder. Lambalar vardır ama gözleri kapalıdır.o yüzden kör insanları dinleme -yalnizca gözlerini aç ve beni dinle. Önünde duran, karşı karşıya olduğun insanı gör. Kör yaşar karanlıkta, evin ışıkları yakılmış olsa da.
Kimi zaman, felaketin sınırına gelmiş bir dünyada, giderek daha acayipleşen bir toplumun göbeğinde, benden daha fazla "mutasyona uğramış" ve aşamalı olarak daha da deliren insanların bulunduğu bir yerde yaşadığım duygusuna kapılıyordum.