Beğdili: Uğuz Han'ın torunu, Yıldız Han'ın oğludur. Önce İç El'de bu adda büyük bir Türk oymağı vardı. Gedik Ahmet Paşa bunları Anadolu'ya dağıtmıştır. "Aziz" ve "muhterem" anlamınadır (Şecere-i Türk).
Bayat: 1. Eski Türk erkek adla-rındandır.
2. Eski Türklerin Tanrılarından biridir. "Kadim" anlamına da gelir. Yukarı İran'da oturan bir Türk oymağı da bu adla anılır.
Babür (Bebür): Fergana yürelerinde beylik süren Timüroğullarındandır. G. 900/1494-1495 yılında han olmuştu. Hindistan'da Büyük Moğol Devleti'nin temellerini atan budur. İlk günlerinde birçok sıkıntı geçirmiş, onlara yılmadan göğüs germiş, Hindistan'ın Hakanı olmuş. G. 937/1530-1531 yılında ölmüştür. Babürnâme adında bir kitap yazmış. Gününde olan işleri o kitapta toplamıştır. Bunun torunlarını, İngilizler Hindistan'dan kaldırmışlarıdır. Babür "Türkistan'da bu-lunan bir çeşit küçük kaplana" denir.
Atsız (Adsız): Harzem (Horzum) ülkesinde hükümet süren Harzem şahların ikincisidir. G. 551/1156-1157 yılında ölen bu adam doğruluğu 166 çok severmiş. Bu adda Türk büyüklerinden bir kişi daha gelmiştir ki G. 464/1071-1072 yılında Remle'yi, Kudüs'ü, Şam'ı, Fatımiler'in ellerinden almıştı. Tatar Han torunlarından olan Yelsalı Han'ın oğlu-nun dahi adı Atsız'dı. "Atsız" sözü hakkında bilgi elde et-mek isteyenler Necip Asım'ın Türk Tarihi'ne baksınlar.