Çocuğu yaşamayan babalar, anneler doğuş olur-olmaz, ad verme işiyle uğraşmaya koyulurlar. Bu gibi kimselerin çocuğu doğar-doğmaz ebe kadın dışarıya çıkarır ve kapıdan, çocuğu babasına satar: Satılmış, Satı, Durmuş, Duran, Taştimür gibi adlardan birisi konur. Başkırtlarda bu gibi babalar, çocuğun ağırlığınca demir vererek satın alırlar.
Altaylılarda çocuğu yaşamayan baba, kötü bir ad verir: İt, İtbala, Donguz, İtalmaz gibi (Verbitski, Altay Türkleri, s. 86).
Bu görenek, Kırgız ve Kazaklarda dahi vardır. Bunların inanışına göre, kötü bir ad konulan çocuğu Azrail, "domuz, köpek" diye iğre. nip almazmış.