Sirius
@catesmart
心の平和
･ ｡
☆∴｡ *
･ﾟ*｡･
･ *ﾟ｡ *
･ ﾟ*｡･ﾟ｡
☆ﾟ･｡°*. ﾟ
* ﾟ｡·*･｡ ﾟ*
ﾟ *.｡☆｡ ･
* ☆ ｡･ﾟ*.｡
*
İnsanın istekleri, arzuları ve hırsları ne kadar az ise insan o kadar özgürdür. Bunlar arttıkça insan, özgürlüğünü yitirmeye başlar; ya çalışmanın kölesi olur ya başkalarına muhtaç olur. Tutkularını Kendi öz yetenekleri ve birikimleriyle elde edemeyenlerin başkalarına muhtaç olması ve köleleşmesi kaçınılmazdır. Bu dengeyi tutturmak ile özgürlük arasında çok ciddi bir ilişki vardır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hayatı, uçsuz bucaksız bir çember olarak düşünün; her adımın yankılandığı, her kararın sonsuz bir döngüye hapsolduğu bir çember. Nietzsche’nin bengi dönüş kavramı, bu çemberin tam kalbinde yer alır ve insanı sarsıcı bir gerçekle yüzleştirir: Yaşadığınız her an, her karar ve her hata sonsuz kere yeniden yaşanacak. Bu döngüyü kabul etmek, yalnızca cesaretin değil, aynı zamanda insanın kendi varoluşunu onurlandırmasının bir yoludur.
Zamanın düz bir çizgi olmadığını kavramak, bizi onun gerçek doğasına yaklaştırır. Çizgi, sonu olan bir yolculuktur; çember ise sonsuz bir dans. Her sevinç, her hüzün, her başarı ve her yenilgi, zamanın çemberinde yankılanır. Ve insan, bu çemberin içinde bir aktör değil, aynı zamanda bir yaratıcıdır. Bengi dönüş, yalnızca olayların değil, insanın kendisinin de yeniden ve yeniden dönmesidir.
İyi şeyler yürekle algılanır. Yürek, öncelikle korunmalıdır. Çünkü her şey ondan kaynaklanır ve gözler açılır. Eğer açabilirsek... Ruh veya yürek, ilke ve kalıplara, programlara karşılık vermez. O, şekil değil tutku arar. Yüreği uyandıran; sanat, şiir, güzellik, gizem ve coşkudur. Ruhun dili budur. Akılları meşgul etmekle olmaz, ruhun ele geçirilmesi lâzım.
29 Kasım cumartesi
Korku yok. Güven ve teslimiyet var.
Kötüyü gördüğüm için nötr olmayı ve şükretmeyi biliyorum.
Dış dünyayı her zaman anlayamasam da içime yönelmeyi seçiyorum. Ve karanlığın içinde bulduğum ışık "kendim" bana yol gösteriyor.
Kendime, yaratıcıya ve yoluma her geçen gün daha çok yaklaşıyorum.
Farkındalığım arttıkça hayatımda derinlik çoğalıyor; yüzeysellik artık bana göre değil. Çünkü benim yolum, derinlerde.
Ve bu yolculuk boyunca bana ilham olan, beni dönüştüren duygular, anlar, olaylar ve insanlar… Hepsi ruhsal gelişimimin bir parçasıydı. Hepsi beni bir adım daha ileri taşıdı.
İnsan o an acının içindeyken anlayamıyor belki; ama o acıdan çıkınca, değişimle birlikte nedenini kavrıyor.
Her şey olması gerektiği gibi oluyor… ve olması gereken zamanda.
O yüzden seni büyüten, ilerleten, yaşatan her şeye minnettarlıkla bak.
Ve yoluna güvenerek devam et