Celil Buğra Işık
@cbugraisik
İstanbul
14 Haziran 2001
18 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Karşımda gerçekten birini bulabildiğimde, içimde biriken paragrafları çarşaf çarşaf yüzüne döktüğüm insanlar oldu. Ama sözlerin gereğinden fazla havada kalması ve bunu anlayışla karşıladıkça düşüncelerimin gerçek muhatabını bulamaması, bende giderek balona iğne batırma isteği uyandırıyor. Dışarıdan bakanlara göre bu istek beni kötü biri yapıyordu; fakat iğneyi neden hâlâ elime aldığımı anlayacak bir muhatap yine bulamıyordum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Karanlığın bile üstesinden gelen kahverengi gözlerini, kendince anlamlandırdığı o tuhaf ritüellerini ve absürt konularda saatlerce beyin fırtınası yapmasını özlüyordu.
Söylemlere kulak asmayabilir, davranışları görmezden gelebilirdi ancak çiğliğiyle tahammül sınırlarını zorlayan karakteri oturmamış insanlardan topuğunu vura vura kaçardı.
Sevilip sevilmemeyi artık bir kenara bırakmıştı. Biraz düşünüp ilişkilerini tarttığında, “sorun yok” kalıbının aslında başlı başına kendi sorunu olduğunu fark etti. Olaylara ve yapılan ayıplara karşı gereğinden fazla anlayış gösterip sürekli “sorun yok” tavrına bürünmek, zamanla onun için büyük bir probleme dönüşmüştü. Her şeyin toksiklikle yürüdüğü, trafiğinde bile her şeridin bir it dalaşıyla aktığı bu coğrafyada, fazla anlayışın insana zehir gibi işlediğini; insanların kendisine karşı tutumlarından anlıyordu.
Kırılmamak adına gönül dişlerini sıktığı insanlarla vakit geçiremiyordu. Eğer içindekileri o neşeli suratlarına karşı bir çırpıda söyleyiverse, kendi dilinin de yanacağını biliyordu. Zihninde not ettiği sözlerin üzerini çizmemek için direniyor insanların vaatlerine tutunmaması gerektiğini, tekrar tekrar öğreniyordu.