Hatice ÇELEBİ
@ccarpediem
Başarı bazen her şeyi doğru yapmakla değil yanlış gidenleri nasıl ele aldığımızla gelir. Yenilgi bizi değişmeye, kendimizi fark etmeye zorlar. 'Neyi daha iyi yapabilirim?'sorusunu sormaya başladığımızda öğrenmeye de başlamışız demektir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çocukluğun yaraları! Bazen onlar, bizi orkestra şefi gibi idare eder. Niçin yaptığımızı bilmediğimiz bir sürü şey, bir alacakaranlık halinde, bir uyurgezerlik durumunda, mazinin ruhumuza dokunuşlarından ibarettir.
Üstâd diyor ya: “Yapayalnız dolaşıyor bu çağın insanı, çünkü birlikte yürüyecek kadar güvenmiyor kimse birbirine." Bir yüreğin öteki bir yüreğe güvenmesini engelleyen neydi? Nedendir bu denli yapayalnız dolaşmalarımız yalnız kalmak zorunda bırakıldığımız için mi, yalnızlığı tercih ettiğimiz için mi? Yalnızlığı seçerek seçmek zorunda bırakılarak birbirimizin yüzüne bakmayı unuttuk. Ruha dokunmayı unuttuk. Birbirimizin yüreğine dokunmayı unuttuk. Unutunca da iç huzurumuzu da kaybettik. Çünkü sohbet ve muhabbet ruhu besler. Kaçtıkça kaçtık birbirimizden güvenmedik, saymadık, sormadık, görmedik birbirimizi. Kendi köşemize çekildik. Oysa yalnızlık Allah’a mahsustu biz aciz kullar bu dünyada yalnız yürüyecek güçte yaratılmadık biz insanlar birbirimize muhtacız. Velhasıl kelam: İnsan insana şifadır, yara açan değil yara saran olduğu müddetçe.