…
Hasta sevgiyi doğuran başlıca neden sevgililerden birinin ya da ikisinin birden anne ya da babaya bağlı kalması, bir zamanlar annesine ya da babasına karşı duyduklarına, onlardan umduklarını, korkularını, büyüdüğünde sevdiği kimseye aktarmasıdır; öyle kişiler çocukça bir bağllıktan hiçbir zaman kurtulamamışlardır.
Büyüdüklerinde istedikleri de hep aynı bağlılığı yeniden kurabilmektir.
Nesnesi değiştirilen sevginin aslında “normal“ sevme olayından ayrı bir şey olmadığını söyler.
Aşık olmak anormalliktir; insanın gözlerini her zaman gerçekliğe kapar, zorlayıcıdır; çocuklukdaki sevgi nesnelerinin değiştirilmesidir. Olgun insanın en üstün başarısı olarak sevgi Freud’a göre incelenmeye değer bir şey değildir, çünkü gerçekte böyle bir şey yoktur.
Kendinizi seviyorsanız, başkalarını da kendinizi sevdiğiniz ölçüde seversiniz. Karşınızdaki kimseyi kendinizden daha az sevdiğiniz sürece kendinizi sevmeyi başaramazsınız; ama kendinizi de, başkalarını da aynı ölçüde severseniz , onları bir tek kişi gibi seversiniz; bu tek kişi de hem Tanrı’dır hem insan. Bu yüzden kendisini ve başka herkesi aynı ölçüde seven insan büyük ve dürüst bir insandır.