Cem Can Keynes
@cckeynes
Konforu bencilliğe dönüştüren bir nesili hayretle izliyorum.
Sıradan olmayı reddediyorum.
Şiirlerimi okumadan beğenmeyiniz.
C. Can Keynes
#127017893
Öğretmen ve Eski Kuşçu
Bir yerlerde bir şeyler okumuş insan.
Bilmem ki nasıl söylesem?
Aydın, 11 Mayıs
67 okur puanıAğustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Takvimler
Takvimlerden korkardım eskiden,
Saman kağıdından, paslı is kokulu takvimlerden.
Yaprak yaprak koparırdım sahifelerini,
Yaprak yaprak geçerdim 1959'u, 70'i,
Ama atamaz biriktirirdim, küflenmesinler elbet.
Dedem öldüğünde korktum ayın 24'ünden.
O günü silseler ne iyi olurdu çocukluğuma,
Tanışmasaydım taze ölümle, yıkamasalardı onu,
Cenaze yıkama arabasında,
Öyle sokak ortasında, öyle ahalinin ah vahında.
Babannnemde 17siyken takvim, güneş soldu hissettim.
O günü silseler ne iyi olurdu gençliğime,
Tanışmasaydım tekerlekli sandalyeyle, yaşlı beziyle,
Mavi gözleri cam gibi kırılmasaydı tavana bakarken,
Öyle hastane odasında, hemşirenin of pofunda.
Amcam gittiğinde ayın 14'ü hep yarım kaldı.
O günü silseler ne iyi olurdu tadıma tuzuma,
Tanışmasaydım kanlı balgam dolu kara poşetlerle,
Neşesi, gülüşü eksilmeseydi kızının omuzlarından,
Öyle yatak divan nefes nefese, ciğerlerinin öhü öhünde.
Şimdilerde takvimlerde kalan günlere kızıyorum.
Ve yine korkuyorum da kalan günlerden.
Kimi hangi gününe sığdıracak götürürken?
Her doğan güne başım avuçlarımda uyandığımda,
"Bir sessizlik olsun ve takvimler dursun" diyorum.
Durduramadığım takvimlerin suçsuzuyum ama
Memleketimde Sakin İntihar Düşünceleri
Memleketimde sakin intihar düşünceleri,
Lavanta bahçeleri hayallerden silinmiş,
Devrim niteliğindeydi yalnızlıklar,
Zamana geç kalanlar memnuniyetsizdi,
ama;
İleri saranlar hükmen mağlup.
Tren garlarında 1960'ların burukluğu var yine,
Demiryolu çocukları artık taşlamıyordu trenleri,
Rayların üzerinden yürümüyorlar, yürümüyorlar,
Çocuklar zaten, 2000'lerden önce, daha zeyrek çocuklar.
Derede, sazan avında bir köylü, en ince yerinde neşesinin,
Soğanla ekmek arasında, vaktini traktör başında geçirirdi,
Bataklıklarda kurbağa sesleri doğa anaya ulaşırken elbet,
Karpuzu ikiye bölmek zenginlikten sayılmazdı.
Fransız öpücükleri artık bu coğrafyada romantik sayılmıyor,
Memleketime sakin intihar düşünceleri hakim,
Sarılmak bu esnada aykırı bir eylem yalnızlığa.
Yalnızlık devrimleri sessiz evlerden başlıyor,
Kapısının önünü süpüren kadınlar geçip gitmekte,
Geriye kalan paslı zaman hangimizin avcundan akmayacak ki?
Çamurlu su gibi bulanık yağınca yağmurlar,
Topraklar suya doyamıyor,
-üstündeki insanlar kaskatı olunca-.
Güneş selamsız hiç olmadığı gibi,
VakitŞiir
Bulaşık yıkarken sigara içen adamın biriyim.
Köpüklü sol elimle yeni nefese geçiş yaparken,
Sigaranın ıslanmasına aldırmam,
Yalnızlığımı düşünürüm her vakit.
Yalnızlığım güçsüzlüğümle alakalı değildir,
Güçsüzlüğüm yalnızlığımdan hiç değil.
Bir kıymık bile batsa elime rahatsız olurum,
Ellerimi severim her vakit.
Şanssız olduğuma inanırım genelde, bazen bahtsız,
Uğurumu kaybettiğimi düşünürüm, uğurlarımı.
Dört yapraklı yonca bulmayı heveslerdim ufacıkken,
Uğur böceklerini ararım her vakit.
Yangınlarla depremlerden yeterince ürkmem,
Ellerim titreyince daha çok korkarım.
Kalbim ne zaman tekleyecek acaba diye düşünürken,
Sevdalara düşerim, az vakit.
C. Can Keynes