Cem Can Keynes
@cckeynes
Konforu bencilliğe dönüştüren bir nesili hayretle izliyorum.
Sıradan olmayı reddediyorum.
Şiirlerimi okumadan beğenmeyiniz.
C. Can Keynes
#127017893
Öğretmen ve Eski Kuşçu
Bir yerlerde bir şeyler okumuş insan.
Bilmem ki nasıl söylesem?
Aydın, 11 Mayıs
67 okur puanıAğustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
YeninsanlarEdebiyat
Tanrım, ne oluyor ellerime?
Ne zamandır benim değil bu eller?
Peki ya bu tırnaklar?
Hep derinden mi kesilirdi, kanarcasına?
Tamam, tamam ellerimi unuttum,
Unuttum dediğime aldanmayınız,
İnanır gibi yapınız.
*Salkımları toprağın altında sütsüz kalmış memleketim.
Tanrım, nefes almak neydi?
Neçedir yutkunur düşlerim.
Sabahçı kahvelerinde çay var da;
Taze boyozun tadı yok.
Martılar hala kalleş, daha kalleş,
Ege'de kopez canından bezmiş,
Kaldırımdan düşer bir çocuk.
*Semalarında lalettayin çiçekler açmıyor
Tanrım, bu gözler ve bu ses benim mi?
Gecede yüzerken yıldızlar yok,
bu ürkütüyor, göremiyorum.
Yeninsanlar hissiz, hadsiz, tarumar
aynı dilden konuşamıyorum.
aynı duayı edemiyorum.
*Kocakarılar yolsuz kaldı, zemheriye paydos.
*Ufkundan dönülüyor mu zamanın, ey dost!
Dön dünya dönŞiir
Az önce bir ağaç öldü.
Mehtap gece kanadı.
Yakıp yıkıp insanoğlu.
Atlar nallarından oldu,
Bahar yalan söyledi,
Çiçekler hep inandı.
Az önce bir kuş soludu.
Tıkandı bacalar isten.
Kirpikleri düştü fahişenin,
Güreşçi tuş oldu minderde,
Pırlantalar yanlış ellerde ama
Yetim yine yetim kaldı.
Az önce bir dünya durdu.
Yalan yalan söyledi kendine.
Irmaklar zindanlara aktı,
Düşler gelgitlere boğuldu.
Toprak çatladı, iblis yeşerdi.
Ekmek ağladı, ağladı, ağladı.
C. Can Keynes
Saatsizliğin KıyısındaŞiir
Biraz önce saat 5'ti, yarım saat daha büyüdüm.
Kimine yarım saat daha öldüm, kimine hiç doğmadım.
Sabiler geleli yarım saat oldu, gökyüzünden dualar düştü.
Bana sormayın çünkü ömür;
yalnızlığın yurtsuzluğu,
Sükûtu figan çığlıklar kulağımda,
ölümün tedavisizliği.
Bir türkü ucunda sevdalar tükendi,
zahiriydi aynalar,
Yaşamı yakalamak istedikçe anılar nüksetti,
Nafile onca nefeste dumanlarımız raks etti
ve ben boğuldum.
Tutsak yürek çırpınışları mayınlarda,
merhametsiz ellere teslim,
Yıkamadan gömmüyorlar en azından,
bu son tesellim.
C. Can Keynes
yarı ölümlü ayrılıklarŞiir
Ölülerin bahsi yapılmaz.
Çabuk kaçırılır düşüncelerden,
Her akla geliş, hızla unutmaya gebedir.
Ölülerin şafağı sökmez.
Gündüzleri var mıdır ki geceleri olsun,
Nedenleri var mı ki sonuçları olsun.
Ölülerin gecesi bitmez.
Uyuyor görünürler veya görünmezler,
Kirpikleri sessiz, biraz da çapaklıdır.
Ölüler alışveriş yapmaz.
Manavda pazarlık yapamazlar,
Bacaksız kovalamaz, yemek yakmazlar.
Ölüler gezmelere gitmez.
Misafir istemezler, görmezler,
Güvercin olamazlar, bulut koşturmazlar.
Ölüler, ölemeyen ölüler.
Her taraf ayrılık yeni araf,
Arafın ardında; yaşayan ölü ordusu.
C. Can Keynes