Cdamlas
@cdamlas
Öğretmen
50 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Büyük Defter incelemesi
İlk kitabı ( Büyük Defter) tek oturuşta bitirdim. Yazım diline, tarzına, konusuna, kurgusuna hayranlıkla okudum. Yazar, yapmak istediği şeyi harika bir biçimde yapıyor. Anlatıcı(lar) görüşlerini, düşüncelerini, yorumlarını, duygu ifadelerini eklemeden sadece olanı anlattıkları bir metin ortaya koyuyor ve olanlar zaten duygu, düşünce yüklü bir şekilde çınlıyor kulaklarımızda. Serkan Keskin bir röportajında bu kitabın en sevdiği kitap olduğunu söylediğinden beri aklımda olan bir kitaptı. Yazarın külliyatını okumak kaçınılmaz oldu. (Kitaba devam ettikçe güncelleyeceğim bir inceleme olacak.)
!!!Sürprizbozan içerebilir.!!!
....
Kanıt
İkinci kitap, ilk kitaptaki çoğu şeyi ters yüz eden bir anlatıma sahipti. Ensest vakalarının fazlalılığı beni yordu, bunun yanında ilk kitapta olan her şeye karşı var olan güvenimin sarsılması, hikayenin sürekli yeni baştan kurulması çok yaratıcıydı. İlk kitap kadar beni içine çekemedi malesef, bu tamamen benimle ilgili de olabilir. Bilemiyorum.
...
Üçüncü Yalan
Gerçekleştiğini sandığımız şeylerin gerçekleşmemiş olması fakat aynı zamanda gerçekleşmiş olanların da en az ilk iki kitapta olanlar kadar çarpıcı, yürek yaralayan türde olması; her seferinde hikayenin yeniden kurulması ve bunun da harika bir şekilde yapılması... Hayranlıkla okudum.
Reklam
Çok, çok iyi bir kitaptı. 3 yaşında çocuğu olan bir anne olarak yaşadıklarımın bu kadar iyi anlatılmış olmasına hayranlık duydum. Yeni anne olmuş bir kadının çocuğuna, anneliğe, yeni rollerine ve değişen ilişkilerine alışmaya çalışırken eşinin bu yeni durumlarla onu yalnız bırakmasıyla yüzleşmesinin anlatıldığı bir kitaptı. Anne olan, olmayı düşünen, hayal eden her kadının; hayatında bir kadın olan her erkeğin okuması gereken bir kitap. Yaşanılanların evrensel olması da inanılmazdı. Başka bir zamanda okusam bu kadar etkilenir miydim bilmiyorum. Çok etkileyiciydi.
Çavdar Tarlasında Çocuklar kitabını ilk olarak 2016'da okumuş, neden bu kadar abartılmış bir kitap diye düşünmüştüm. Geçen hafta Franny ve Zooey'i okuyup Salinger beni kitabın içine çektiğinde, dilinden, anlatımından zevk alıp günlük hayatın küçük detaylarını bu kadar incelikle anlattığını görünce acaba Çavdar Tarlasında Çocuklar kitabına haksızlık mı ettim diyerek yeniden okudum.
İkinci okumamda artık daha uzun yıllardır öğretmenlik yapıyor olmam ve Holden Caulfield gibi öğrencilerim olması sebebiyle roman içine daha çok çekti. Tabii ki diğer inceleme yazılarında da belirtildiği gibi dili argodan besleniyor ve bir ergenin dilinden anlatıldığı için basit geliyor fakat eğitim sistemi, narsizm, klikleșme, modern hayat gibi konuları eleştiren; yaşanan bir kayıp sonrası acıyı göğüslemenin bir çocuk için ne kadar zor olabileceğini gösteren bir kitaptı. İlk okumamdan daha çok sevdiğimi ancak Franny ve Zooey'nin ismini daha çok zikretmek gerektiğini düşünüyorum. İyi okumalar.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Deniz Gezgin'i ilk romanı Ahraz ile tanıdım. Bir yıl arayla iki kez okudum Ahraz'ı. Her seferinde ayrı bir tat, harika bir okuma zevki verdi. YerKușAğı uzun zamandır kütüphanemde duruyordu, bugün elim ona uzandı. Sabahtan akşama kadar cümleleri tekrar tekrar okuyarak kitabı bitirdim.
Deniz Gezgin YerKușAğı'nda ilk romanından farklı bir anlatım tarzı kullanmış. Rüya mı, hayal mi, gerçek mi derken akıp giden şiirsel ve mitolojik bir dili vardı.
Deniz Gezgin'i ilk kez okuyacak birinin kesinlikle Ahraz ile başlamasını öneririm. Çünkü YerKușAğı fazlasıyla soyut bir anlatıma sahip. Bence bu anlatım tarzı kitabı daha güzel kılıyor ancak olay örgüsü takip etmeyi seven okurların Deniz Gezgin'i okumaya devam etmesi için Ahraz ile başlamasının daha yerinde olacağını düşünüyorum.
Deniz Gezgin ne yazsa okurum, hayal dünyasında gezmeyi seviyorum. İyi ki yazıyor.
