Karşıma çok akıllı insanlar çıktı.
Az cahilleri de ayıklayınca şunu fark ettim:
zeka, insanı etkileyebilir ama karakter insanın içinde kalır.
Çünkü bazı insanlar konuşurken hayran bırakır, bazıları sustuğunda bile güven verir.
Ve insan bir yerden sonra;
kendisini yoran parlak zihinlerden çok, ruhunu incitmeyen olgun kalpleri seçiyor.
En zor eleme cehalet degildi zaten;
kibirle zekânın aynı bedende büyümesiydi.(a.ka)