Mehmet Fırat
@cekorumcek
Şu anda okuduğu kitaplar
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sınıf mücadeleleri ile belirlenen ortamlar, liberalizmi de, demokrasiyi de, burjuva ideolojisinin ayırt edici unsurları olmaktan çıkarmıştır. Bunları, içeriğini ve düzeyini egemen ideoloji ile resmi ideolojinin belirlediği ikincil unsurlar durumuna getirmiştir. İlginç bir örneğini verebileceğimi sanıyorum. Thomas Paine, tarihin tanık olduğu en saf ve ileri burjuva devrimcilerinden biriydi. Bir dönem, hep sonuna kadar gitmek istedi. 1770'lerde Amerikan Devrimi'ne katıldı ve bu devrimin en "sol" unsurları arasında yer aldı. Ama aynı Paine yaklaşık 20 yıl sonraki Büyük Fransız Devrimi'nde hiç de eski konumunda değildir: "Anarşiden hoşlanacağım çağı çoktan geçtim. Örgütlü bir düşmanla mücadele ediyoruz. Halk bir örgüt değildir. Ayak takımıdır. Ayak takımı da demokrasiyi gerçekleştiremez."
Öyle anlaşılıyor ki, Paris'in baldırı çıplakları, yeni kıtadaki uçsuz bucaksız toprakları düşleyen koloni çiftçilerine göre Paine'e hayli ürkütücü geliyor ve bu burjuva demokratını Jirondenlerin yanına itiyor. Her yerde, hep böyle olmuştur. Türkiye'de 1970'te Bağdat Caddesi'nin, 1980'de ise Izmir'in en liberal ve demokrat burjuvaları bile, 15-16 Haziran ve Tariş direnişlerinden dehşete kapılmışlardır. Sınıf mücadelesi, özel uğraklarda her zaman fazlasıyla belirleyicidir.
Burjuva İdeolojisi, Resmi İdeoloji ve Egemen İdeoloji
Burjuvazinin sınıfsal egemenliği demek, kesinlikle ve kesinlikle, burjuva ideolojisinin kendi sınıfsallığı ile ideolojler alanına egemen olması demek değildir. Aynı şey şöyle de söylenebilir: Kapitalist üretim tarzının belirlediği herhangi bir toplumsal formasyonda egemen ideoloji, hiçbir biçimde burjuva ideolojisine indirgenemez. Bunun nedeni, ideolojik biçimlenmelerin "sınıf mücadelesi" koşullarında gerçekleşmesi ve sınıf mücadelesi koşullarının da saf burjuva ideolojisini aşan, daha genel ideolojik biçimlenmeleri dayatmasıdır.
İdeoloji TartışmalarıSiyaset
İnsanlar, kapitalist üretim tarzında, var olan gerçekliğin bilincine verili ideolojik biçimler içinde yaklaşırlar ve bu ideolojik biçimlerin sağladığı dürtülerle "eyleme" geçerler. Bilinçlenme ve eylem, gerçekliğin eksiksiz ve mutlak bilgisiyle değil, bu gerçekliğe şu ya da bu ölçüde "yaklaşan" ya da ona "karşılık düşen" ideolojiler aracılığıyla ortaya çıkar ve gelişir ç
Marksizmde Sorunlu Alan TanımlamalarıSiyaset
Pozitivizmin "ussallaştırıcı" (rasyonelize edici) insan etkinliği yalnızca ve yalnızca algılanabilen gerçeklik alanına sınırlanırken, Marksizm insan etkinliğine böyle bir sınır koymaz. Tersine, Marksizmde insan etkinliği, toplumsal gerçekliğin yeni ve bilinmeyen alanlarını ortaya çıkarmanın bir aracıdır.