celsuss

celsuss
@celsuss
Hayatımın, başı ve sonu belliydi; hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım.
Aslında kelimeler basitti. Onları karıştıran insan ihtirasıydı. İhtiras kelimesini düşündü.... Hayır düşünmedi:Hayvanat bahçesine ilk defa götürülmüş bir çocuk gibi baktı bu vahşi kelimeye.ihtiras basitlik ve bayağılıktı...... Oysa ihtiras insanın başkalarında koltuğunda otururken bile hissettiği üşütücü bir hastalıktı hafifçe ürperdiğini hissetti.
Sayfa 197·Kitabı okudu
Reklam
Kendisini koruması gerekiyordu. Hayatta güçlüklerle karşılaşıyordu. Okulda acele ile söylenen yanlış sözler alaylara yol açıyordu. Durgun, tutuk ve suskun insanlar, bir yerde rahat bırakılıyordu. Onlarla uğraşmaya değmez deniliyordu. ( küçümseyici bakışlarla)
Sayfa 176·Kitabı okudu
Sevgi sizlere kızıyordu; kötü bir durumda teslim almıştı beni. Üzerimde çok uğraşmak gerekiyordu. Bana her gün tıraş olmayı öğretmek gerekiyordu. Beni her gün gömlek değiştirmeye alıştırmak gerekiyordu. Bana kötü bakmıştınız. Okurken sayfalarımı buruşturmuştunuz. Bu çocuğun aslında neye ihtiyacı var diye düşünmemiştiniz. Bu çocuğun aslında sevgiye ihtiyacı vardı. Uzakta bekliyordunuz. İşte sevgi dedim içimden.
Sayfa 143·Kitabı okudu
Sen anlamazsın tabii. Anlamak için, insanın bazı eksik yönleri olmalı.
Sayfa 140·Kitabı okudu
Biliyorum, kendi derdimle çok ilgilendiğimi söyleyeceksiniz. Daha önce de söylediler. Elimi kolumu, insanların en alıngan taraflarına çarpıyormuşum; bana çarpılınca da bağırıyormuşum.
Sayfa 133·Kitabı okudu
Reklam