Bu büyük öfke beni kötülüklerden arındırmış umudu içimden boşaltmış gibi işaretler ve yıldızlarla dolu bu gecenin önünde kendime ilk kez dünyanın tatlı kayıtsızlığına açıyordum. Dünyayı kendime bu denli benzer bu denli kardeş gibi hissedince eskiden mutlu olduğumu hatta hala mutlu olduğumu hissettim.
Sürdüğüm bu saçma hayat boyunca geleceğimin derinlerinden henüz yaşanmamış yıllardan karanlık bir soluk bana doğru yükseliyordu ve bu soluk geçtiği yol boyunca yaşadıklarımdan daha gerçek olmayan yıllarda bana sunulan ne varsa hepsine eşitliyordu.