Dünyaya gelişini annesinin dışında herhalde kimse fark etmemiştir. Yaşamı sırasında da çok az kimse fark etmiştir onun varlığını ama onun dünyadan göçüp gittiğini de, kimse fark etmeyecektir, kimse sormayacaktır onun nerede olduğunu, öldüğü için kimse üzülmeyecektir.
Oblomov'un toplum içindeki rolü böyleydi işte
Kapıldığı, onu aldatan gençlik hayallerine de, yaşlandıktan sonra bazıları kalbini sızlatan duygulu, hüzünlü, aydınlık gençlik anılarına da "adam sen de" der gibi kolunu sallamaya başlamıştı.