Bir Keman Sesine Bürünür Sevda...
Ve Kahrolası Limanlara Doğru Yol Alır...
Vakit Gitme Vaktidir Artık...
Lakin Göz Arkada Kalır, Başladığı Gibi Bitmiyor Sevdalar..
Her Şey Biraz Eksik Kalır, Biraz Yarım Kalır..
Belki Beden Yol Alır, Ama YÜREK Hep Sevilenin Yanında Kalır...
Canın “ACIDIĞINI” hissedersin..
Ama yapacak birşey yoktur
Ne “KALBİNİ” susturabilirsin
Ne de “GERÇEKLERİ” değiştirebilirsin..
Hayatı olmasını istediğin gibi değil olduğu gibi “YAŞAMAYA” çalışırsın...
Yüreğindeki binlerce “ACIYA” rağmen Gülen maskeni takıp..
Her yeni güne “UMUTLA” bakmaya devam edersin...
Neden mi sevdim seni?..
Bilmem...
Belki bir şarkı dinlerken,
Ya da okurken bir şiiri,
Bir yalnızlık zamanı ol istedim..
Belkide bir deniz arıyordum boğulmak için,
Düşmek için de bir uçurum..
Seven birine neden sevdin diye sorulur mu hiç?...