Cem Kurtuluş
@cemkurtulus
3.3. Sanat ve Ahlak
Ağırbaşlı ve sağduyulu şairler, ahlakça iyi ve soylu kişilerin hareketlerini taklit eder, zayıf karakterli şairler ise bayağı insanların hareketlerini. Aristoteles’in varmış olduğu bu yargı şüphesiz her bakımdan yanlıştır. Ne estetik ne de psikolojik dayanağı, yoktur. Çünkü böyle bir görüş ahlak ile estetiği özdeşleştirmek ister. Oysa ahlakın kural ve konuları başka estetiğin başkadır.
Reklam
3.3. Sanat ve Ahlak
Friedrich Schiller, “Ahlak her şeyden önce özgürlüğün olduğu yerde ancak bir anlam taşır” der. Gerçekten de sert ahlakçılar, sanat yaptıklarında insanlara ahlak ilham edilmesini önerirler.
…
Sanatla ahlakın uyuşumunu istiyorsak, onların ayrımlarını ve özgürlüklerin de kabul etmemiz gerekir.
3.1. Sanat ve Toplum İlişkisi
Aynı kurtarıcı etkiyi toplum üzerinde de görürüz. Büyük sanatçıların yaratımlarıyla yaşadıkları huzur ve mutluluğu, bizler de okuyarak dinleyerek ya da izleyerek duyarız. Bir Alman ruh bilimcinin dediği gibi “Estetik hal bir bayram günündeki ruh halidir.”
3.2. Plastik Sanatların Devlet Yönetimleri ile İlişkisi
Sanatçı artık kimseye bağımlı değildir. Dilediği konuyu seçmekte ve çalışmakta özgürdür. Bu gelişme sanatsal bireysel çeşitliliği getirir. Aristokrasinin hakim olduğu dönemlerde olduğu gibi belirli bir zümrenin zevk ve tutkularını doyurmak zorunda kalan sanatçı, demokrasi de yücelme ve genişleme olanağı bulur.
3.1. Sanat ve Toplum İlişkisi
Devletin düzenleyicisi akıldır sanatın yaratıcısı ise duygu ve heyecanlarımızdır. Akıl ile duygu arasındaki çatışma, devlet ile sanat arasında da görülür. Aklın olduğu yerde düzen, duygunun olduğu yerde karmaşa vardır.