Bunların iddialarının aksine, insanın bedeni de ruhu kadar değerlidir. Onu hoş tutmak gerekir. İnsan beden ve nefis olarak ayrıbilecek bir varlık değildir. Bunların tamamı insandır.
Hindu tarikatlarını andıran suni çillerle, müritleri terbiye edeceğini söyleyen tarikatlar; insanları karanlık odalarda uzun süre aç, susuz bırakıp onlara acı çektirip, bir çok kişinin ruh dengesini bozmuşlardır. Ruh dengesi bozulan bu insanların gördüğü halisinasyonlar ise, bu kimselerin üstünlüğüne, evliya olduklarına yorumlanmıştır.
Kur’an’da geçen, nefs-i emmare, … vs. insanın değişik ruh halleri, değişik psikolojik durumlarıdır. Nefsin ahlaki sıfatlarıdır, bazen kişi kendini kınar, bazen mutmain olur vs nefis/kişi nötr’dür.
Her kötülüğün anası “nefis”tir. Nefs insanın putudur, hayvani ve süfli yönüdür vs. şeklindeki görüşler İslam’ın değil, gnostik kültürden gelmiş ve oradan da tasavvufa geçmiş görüşlerdir. İslam’da nefs insanın kendisi, tamamı anlamına gelirken, Tasavvuf dininde; insanın kötülük merkezi, hayvani, aşağılık yönünü ifade etmek için kullanılır.