… bunun O olduğunu biliyorum, ama onun özelliklerini görmüyorum (ama zaten düşlerde görür müyüz, yoksa bilir miyiz?): O’nun hakkında düş görürüm, ama onun düşünü görmem.
O halde tüm açıklığına rağmen punctum’un bazen ancak gerçeğin ardından, yani fotoğraf artık benim önümde değilken ve ben onun üzerinde düşünürken açığa çıkması şaşırtıcı olmamalıdır.
O halde ilgimi çeken ayrıntı kasıtlı ,ya da en azından kesinlikle kasıtlı değildir, belki de olmamalıdır; fotoğraflanan şeyin alanında kaçınılmaz ve neşeli bir ekmiş gibi oluşuverir; onun fotoğrafçının sanatına tanıklık etmesi gerekmez;