İkimizin de dilinin altında koca bir alfabe vardı. O alfabedeki harfler yan yana gelip bir kelime olmak için can atıyordu. Ama nedense ikimiz de o kelimelere ihtiyaç duymadık. Babamla aramızdaki harfler hiç kullanılmadan pörsüdü gitti. Yıllar yılı, kara tahtaya bir sürü eciş bücüş harf çiziktirdik gözlerimizle. Çok sonra aramızdan biri tahtaya kalkıp yazılanları bir güzel silip yok etti..