Dün benden uzak durdu. Onunla konuşmamı istemiyormuş gibi bir hali vardı. Buna inanamadım. Bu işte bir yanlışlık vardı herhalde, çünkü onunla olmayı seviyorum, konuştuğunu duymayı seviyorum; nasıl olurda hiçbir şey yapmadığım halde bana karşı kırıcı davranabilir? Ama en sonunda yanlışlık filan olmadığı anlaşıldı; ben de alıp başımı gittim ve ilk yapıldığımız sabah onu ilk kez gördüğüm ama ne olduğunu anlamadığım için kayıtsız kaldığım yerde tek başıma oturdum; ama artık orası hüzünlü bir yerdi, küçük şeyler hep onu hatırlatıyordu ve yüreğim dağlanıyordu. (...) Erkek'e o elmalardan birkaç tane düşürmeye çalıştım, ama taşları doğru düzgün atmayı bir türlü öğrenemiyorum. Hiç elma düşüremesemde iyi niyetim hoşuna gitti galiba. Bunları yasak elmalar ve Erkek'in dediğine göre zarar görebilirmişim; ama onu mutlu ettim diye göreceğim zararı ne diye dert edecekmişim ki?
Sayfa 18
Reklam
Piraye; Balık koskoca okyanusun derinliklerini avucunun içi gibi bilse de, bir lokma uğruna, atılan oltaya can feda. Bırak benim de avucumun içi gibi bildiğim o koca kalbinde bir hata yapma hakkım olsun. Şimdi sen yoksun ağlıyoruz arkadaşlarımla, ağlıyoruz arkadaşlarım bulutlarla. Yağmur yağıyor mu oraya bilemeyiz ama, biz ağlıyoruz Piraye. Bu balık nefes alıp verdiği suyun altında boğuluyor, bu kelebek ölümü dört gözle bekliyor. O balık nerede boğuluyor biliyor musun? Önümde ki beyaz sayfalara haykıramayıp yutkunduğum, içime ağlayıp, içimde biriktirdiğim denizin için de boğuluyor. Bu kelebek intihara kalkışıyor. Bırak bir hata yapma hakkım olsun. Yaşadığım denizde can veriyorum. Kalemim kan kaybediyor, kalemim ağlıyor Piraye..
Şehrime gel sevgilim..
Yarın çık gel..
Bırak herseyi, bir bekleyenim var de ,gel
Gel ki bu şehir adımlarınla anlamlansın.
Gel ki bu şehir nefretim olmaktan çıksın.
Gel ki nefes alayım..
Gel...
alıntı kitaptan değil nazım hikmetin şiiri
