Vesselam Cenkfeda
@cenkfeda
“Beni Allah tutmuş, kim eder azat?”
İlim Talebesi
25 Kasım
305 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
LÜTFEN OKUYUNUZ!!
En büyük sorun, yazarın kullandığı sert ve yargılayıcı DİL. Arkadaşım, okuyucuya anlayış ve merhametle yaklaşmak yerine, sert eleştirilerle ve keskin ifadelerle mesajlar vermeye çalışıyorsun.. Sünnette Kuranʼda yeri olmayan bu tarz bir üslup, başı açık bir kadını tesettüre teşvik etmek böyle dursun, ona karşı bir öfke ve uzak uyandıracaktır. Dini duyguları aktaran bir yazarın, muhataplarının gönüllerine hitap etmesi gerekir..! Bu yazarın bütün bunlardan uzak olduğu da kesin anlaşılmaktadır.
Tesettür, yalnızca bir giyim sorunu değil; aynı zamanda bir kalp, niyet ve fikir meselesidir. Günümüzde modern (Ahir zamanda) mücadele eden ve tesettüre adım atmayı düşünen bir kadının karşısına bu kadar sert bir dille çıkmak, onu teşvik etmek yerine bu düşüncesinden caydırabilir. Yazarın bu noktada empati eksikliği dikkat çekmekle birlikte sanki tesettürlü kadınlar dahi bu kitaba göre yetersiz ya da yanlış yapıyormuş gibi bir hava verilmiş.
Sonuç olarak : Tesettür Teşvik mi, Uzaklaştırma mı?
Başı açık bir kız kardeşimizin tesettüre yaklaşması, genel olarak olumlu teşviklerin, kalbine dokunan nasihatlerin ve güzel örneklerin verilmesi ile olur. Ancak Gadbanʼın kitabını okuyan biri, kendini yargılamış ve dışlanmış hissedebilir. Kitaptaki bu üslup, tam tersine, tesettüre adım atmayı düşünen bir kişinin vazgeçmesine bile sebep olabilecek derecede..! Bu durum, ne İslâmʼın tebliğine ne de tebliğin ruhuna uygundur.
Şimdi, İbrahim Efendi... konuyu tekrar ele alacaksanız, daha kapsayıcı, yumuşak ve hikmetli bir dil kullanmalısınız. Bu tür kitapların temel amacı, insanları ötekileştirmek değil, onlara rehberlik etmek olmalıdır. Tesettür, bir baskı ya da kayıtlı gibi değil, bir nasip ve kalp yönelimli olarak görülmeli ve bu yönelişi artırılacak bir yaklaşım
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öncelikle bu kitap bana, İslam’ın ne kadar büyük bir medeniyet olduğunu ve bu yolda her Müslüman’ın bir sorumluluk taşıdığını bir kez daha gösterdi. Bu derinliğiyle, kitap yalnızca okumalık değil, üstüne düşünmeyi ve her satırını özümsemeyi gerektiren bir yol haritası!
Bu eser, aynı zamanda İslam’ı sadece bir inanç değil, tüm insanlık için bir kurtuluş reçetesi olarak ele alıyor ve bunu son derece kapsamlı bir şekilde açıklıyor. Mirzabeyoğlu, İslam’ın yalnızca bireyleri değil, toplumu ve hatta tüm medeniyetleri kökten dönüştürme gücüne sahip olduğunu dile getiriyor. Kitapta öyle bir vurgu var ki, İslam’ın geleceği şekillendirmede nasıl bir sorumluluğu olduğunu okura iliklerine kadar hissettiriyor..
Mesela, Mirzabeyoğlu’nun Batı eleştirileri oldukça dikkat çekici ve derinlemesine. Batı medeniyetinin çöküşünün ardındaki manevi boşluğa değinirken, Batı’nın maddi gelişim ile ruhsal çöküş arasındaki çelişkisini gözler önüne seriyor. Batıʼnın ilerleme adına sadece dünyayı tüketmeye, insanları birer makine dişlisi gibi görmeye başladığını söylüyor ve burada asıl çözümün İslâmʼda olduğunu belirtiyor. İslâmʼı “iman” kavramını pazarlık kabul etmeyen bir teslimiyet olarak görmesi ve bu teslimiyeti tam anlamıyla uygulamanın, modern dünyanın ikilemlerine de çözüm olabileceğini ifade ediyor. İslâmʼı burada tam bir medeniyet nizamı olarak konumlandırıyor.
Özellikle kitabın son kısımlarında, İslam medeniyetinin geleceğe dönük bir ümit kaynağı olması gerektiği fikri öne çıkıyor. Mirzabeyoğlu, İslam'ın “istikbali” yani geleceği temsil eden bir umut olduğunu her cümlede hissettiriyor. "İstikbal İslâmʼınʼdır” sözü burada bir slogan değil, derin bir inanç olarak karşımıza çıkıyor. İslam’ın toplumda, siyasette, sanatta, bilimde nasıl etkili bir güç haline gelmesi gerektiğini vurgularken,
Öncelikle beni etkileyen en önemli yönü, derinlemesine işlediği Dinî ilke ve kavramların pratik hayatımıza nasıl entegre edilebileceğini göstermesi oldu. Kitap, Müslüman kimliğini korumanın gerekliliğini vurgularken, okuyucuya İslami bir bilinç aşılamayı hedefliyor. Özellikle modern dünyada inanan bir birey olarak hayat sürdürürken, kimi davranışları daha iyi anlama ve yönlendirme noktasında önemli kaynaklar sunuyor...
... kitap, inanan Müslümanların dostluklarını, düşmanlıklarını, kime yakın olup kimden uzak durmaları gerektiğini bir kez daha düşünmelerine vesile oluyor. Eymen ez-Zevahiriʼnin kaleme aldığı bu muhteşem kitap, İslami değerlerin rehberliğinde hayatını şekillendirmek isteyen herkesin başvurabileceği bir eser olduğu kanısına vardım.
Ümmetin dostluk ve düşmanlık kavramlarını derinlemesine incelediği gibi İslamʼda bir müminin hangi şartlarda kimlerle dost veya düşman olması gerektiğine dair kapsamlı bir perspektif sunmakta ve bu kavramları ayrıntılı bir şekilde ele alarak inanan müminlerin hayatında önemli bir rehber olmayı hedeflemektedir.
Dinî değerlere göre bireylerin toplumsal ve kişisel ilişkilerini nasıl yönlendirmeleri gerektiğini detaylandırmasıyla gönlümde yer edindi. Kitabın büyük bir kısmında, müminlerin kendi kimliklerini muhafaza etmeleri ve değerlerine bağlı kalmaları gerektiği vurgulanıyor diyebilirim. Zevahiri, çeşitli Kurʼan ayetleri ve hadisler ile desteklediği analizlerinde, İslamʼın dost ve düşman kavramlarına yaklaşımını titizlikle inceliyor. Dini hassasiyeti olan herkesi bu kitabı okumaya davet ediyorum...!
Kitap, Milliyetçi ve Toplumsal dinamikler üzerine derinlemesine bir inceleme sunmayı hedeflese de, benim için bazı nedenlerden dolayı sevilebilecek bir eser olmaktan uzak.
Öncelikle, Arsalʼın yaklaşımı zaman zaman soyut ve teorik bir düzlemde kalıyor. Bu okuyucuların gerçek hayattaki Milliyetçilik deneyimleriyle bağ kurmasını zorlaştırmıyor mu? O halde Kitap, Milliyet duygusunu ele alırken toplumsal gerçekliklerden uzak bir perspektif sunarak, bu duygunun nasıl oluştuğunu anlamamızı güçleştiriyor.
Ayrıca, yazarın tarihsel ve sosyolojik referansları sık sık yüzeysel kalıyor. Bu durum, kitabın derinliğini azaltıyor ve okuyucularına yeterli bir bağlam sağlamıyor. Milliyetçilik gibi gerek basit, gerek karmaşık bir konuya dair daha zengin ve çeşitli örneklerin sunulmaması, eserin ikna edici olma gücünü zayıflatıyor.
Son olarak, Arsalʼın kullandığı dil ve üslup da eleştiriye gayet açık sanıyorum. Akademik jargonun yoğunluğu, kitabı okurken benim için çoğu zaman anlaşılmaz hale geldi. Artı olarak İslâmdan Uzak Millîyetçiliğe inanmıyorum. Bu iki sebep de kitabın geniş bir kitleye ulaşmasını engelliyor.
Bunlardan mütevellit bu kitap, benim için tatmin edici bir okuma deneyimi sunmuyor ve milliyetçilik üzerine daha kapsamlı, erişilebilir ve güncel kaynaklara yönelmek daha anlamlı bir seçenek olarak görünüyor.
Bir kitap reçete ile eşdeğer olabilir mi...
Harikulade!
Derin anlamları ve zengin sembolizmiyle okuyucusunu resmen içine çekiyor Dervîş ilminin içsel yolculuklarını ve manevi arayışlarını ustalıkla ele alıyor. Kitabın, sadece bir hikaye anlatımı değil, aynı zamanda bir ruhsal keşif olduğunu da düşünüyorum.
Eserde, Dervîş ilmine özgü yaşam felsefesi, tasavvufun incelikleri ve insanın evrendeki yeri üzerine düşündürücü mesajlar bulunuyor. Yazarın dili akıcı ve etkileyici; her bir cümle, okuyucunun zihninde yankılanıyor. Özellikle kuranı kerimden, ve filofların yazılarından alıntılar bulunması da çok hoşuma gitti.
Kitabın en çarpıcı yönlerinden biri, okuyucuya sunduğu derin tesellidir. Sabır, sevgi ve hoşgörü kavramlarınıa sıklıkla değinilmiş olması da, okuyuculara bir umut ışığı oluyor. Bu yönüyle kitap, yalnızca bir edebi yapı değil, aynı zamanda bir yaşam kılavuzu niteliği taşıyor.
“Dervîşin Teselli Koleksiyonu”, manevi derinliği ve edebi güzelliğiyle kalbimde yer edinmeyi başardı. Tasavvuf felsefesiyle ilgilenen herkes için kaçırılmaması gereken bir kitap. Her sayfasında yeni bir şeyler keşfedecek, içsel yolculuğunuzda size yol arkadaşlığı yapacak bir kitap.
Herkese tavsiye ediyorum.
