"Hayatı sesini duyuramayan,kendisini sürecek insanları bekleyen işlenmemiş,engebeli bir toprak gibi düşünüyordu;özgür,dürüst insanlara sessizce şöyle vaatlerde bulunuyordu hayat:"Mantığın,gerçeğin tohumlarıyla tohumlayın beni,bire yüz vereceğim size."