Ceplerimde sorular var,
seninkiler kadar parlak değil
ama daha derin, daha sessiz.
Sen her cümleyi
noktayla bitiriyorsun;
ben hâlâ virgüllerle dolaşıyorum
dünyada.
Her şeyi bildiğini söylüyorsun
yüksek sesle,
Ben bilmediklerimi
cebimde taşıyorum
sessizce,
Ama umut burada:
sorular çoğaldıkça yol açılır,
adımlar sessizce öğrenir,
yürümek bilmekten önce gelir.