Ceren Aydemir
@cerenaydmrr
gazi eğitim.
Şu anda okuduğu kitap
Selvi Boylum Al Yazmalım kitabından da filminden de yıllar boyu kaçtım. Büyük bir aşk filmi zannederek özel bir ana saklamak istedim. Fakat Cengiz Aytmatov’ un o güvenli ve kendine çeken dilinden daha fazla kaçamadım. Kitabı okuduğumda da zannettiğim o aşk kitabının elimdekinden çok daha fazlası olduğunu gördüm. Kitap boyunca “İnsan nereye ait? Kendisini en çok sevene mi yoksa en çok sevdiğine mi?” sorusunu kendime sordum. Evet Aysel İlyas’a aşıktı. Fakat İlyas zannımca Aysel’e değil sevilme ve her koşulda kabul edilebilme hissine aşıktı. Diğer yanda da Baytemir… Ayselde İlyas tarafından açılan yaraları sarmaya gönüllü olan üçüncü kişi. Ya Baytekin kendisini sevmeyen ve hatta yüreği başkasında atan Aysel’e aşık mıydı? Yoksa yıllar önce kaybettiği aile olma hissinin peşinden yalnız kalmamak uğruna mı koşuyordu? Peki ya Aysel ekonomik özgürlüğü olan bir kadın olsa Baytekin’ in yanında kalır mıydı? Fakat çıkardığım ders şu ki önemli olan insanların bizi ne kadar sevdiği değil nasıl sevdiği. Ve aşk çok zalimsin!:)
Reklam
“Yazık oldu, yaşamı bu kadar anlamamalıydık.” sözü ile ilgimi çeken ve okumak istediğim yazar. Kitaptaki öykülerin hepsi kadına atfedilen basmakalıplara başkaldırıyor. Gelenek görenek faktörleri hep mi kadına işler, hep mi kadın uymak zorundadır sizin yıllar öncesi sığ düşüncelerinize? Aramızdan ayrıldığınızda ben sadece yedi yaşında okumayı yeni öğrenen bir kız çocuğuydum. Yaşamı anladığım ve sevemediğim bu noktadan bildiriyorum ki keşke var olsaydınız ve sizi daha çok okuma şansım olsaydı.
Kitabın sayfalarını çevirdikçe tüylerinizi diken diken eden o elektrik her bölümün ardından etkisini arttırıyor. Tam bir şok tam bir elektrik çarpması… Ölümü dize getiren aşk, düzeni değiştirmenin anahtarı olan aşk bu distopyada umutları daha çok tüketti. Yaşamın ince kırılganlığı, sonunda ölümden kaçamayacağımız halde o tatlı kendimizi korumalarımız tokat gibi yüzüme çarptı. Kitabı tavsiye etmeli miyim etmemeli miyim bilmiyorum. Çünkü son zamanlarda bu kadar yüreğimi ezen bir kitap okumamıştım. Ah Tommy, Kathy…
