Üçümüzde düşüncelerimizle boğuşuyorduk. Benim düşündüğüm tek şey ailemdi. Fengxia’nın, kucağında Youqing ile kapının önünde oturduğunu hayal ettim. Annemle Jiazhen’i hayal ettim. Nefesim kesilene kadar onları düşündüm.
Ama Fugui tamamen farklıydı. Geçmişi düşünmekten zevk alıyordu. Hayatı hakkında konuşmaktan hoşlanıyordu. Sanki bu şekilde hayatını tekrar tekrar yaşayabiliyordu.