Aşkın tek tarafı, sadece bilinmeyen olarak kalan bir kadının kutsallaşmış derecede olan tutkusu.
R.(aşık olunan o şanslı şahıstan bu şekilde bahsediliyor) Aslında çoğu kez yüzünü gördün bu kadının hatta daha ilerisini yaşadın fakat hiçbir zaman onu tanımadın, ki zaten "sen, beni tanımadın!" Derken de ona aşık olan benliğinden bahseder.
Kadın o kadar düşünceli seviyor ki R.'yi eğer bunu ona söylerse sorumluluk yüklemekten korkuyor ve aşkını anlatırken bazı yerlerde bağışlamasını istiyor hiç suçu yokken.
Derin bir şekilde birine duyguları olan bir insan okursa benden daha anlamlı yaklaşır belki, ama insana derin hissetmeyi baya bi yaşatıyor Zweig.