Benyamin hep dünyanın, onun haksızlığına uğrayanlar tarafından kurtarılması gerektiğini söylerdi. Hayat bizimle dalga geçiyor, öyle değil mi?
Ölüm, diye düzeltti Zafira zihninde çünkü o faniydi. Ölüm bizimle dalga geçiyor.
Bir oğlan, alnını gümüş çevreliyor, gölgeler tarafından zincirlenmiş.
Bir güneş, açık bir ağız tarafından tamamen yutulmuş.
Bir kız, saçları bir kraliçeninki kadar asil bir şekilde süslenmiş, gözlerinin buzunda öyle bir ateş var ki oğlana diz çöktürüyor.
Ve bir ses, şöyle diyor: Onun ta kendisine dönüşebilecekken karanlıktan korkmana gerek yok.
Ölüm, canlıların içindeki ürpermeye hükmeder.
Ölümün kendisiymişsin gibi yaşa. Sen onun efendisiymişsin gibi hükmet ona. Kimseye bel bağlama, zira kendi gölgen bile en karanlık anda seni terk eder.