Onun için taşıdığım anlamdan emin olamamak sonumu hızlandırıyor. Gelecek olan daha çabuk gelecek, biliyorum. Öte yandan bu belirsizlik, arızalı bir zihne bağlı, titrek bir elin yaptığı karalamalara benzeyen hayatımı eşsiz hale getiriyor. Aklımda Sanem varken göğsümde muazzam bir orman gürüldüyor, okyanusu yutabilirim. İkimiz birlikteyken başkalarından farklıyız, yeryüzünde nefes alan her canlı gündüz, sadece biz ikimiz geceyiz.
Sanem hayatıma girdiğinden beri kaderi şaşırtmak düşüncesi peşimi bırakmıyor.
Ama insan kaderi nasıl şaşırtabilir ki?
Sanem bağlar ve köprüler hakkında çok bulanık şeyler anlattı o gün. Sonsuzda kaybolmak istediğini söyledi. “ Umutsuzluktan değil,yorgunluktan, ” dedi, “ anlatamayacağım kadar yorgunum yaşamaktan. “