Oysa ben bir ölüyüm, henüz bilmiyor; aşkımdan ayrı düştüğüm gün, can verdim. Urganda sallanacak vücudumun, güç bela dalına tutunan kurumuş bir yapraktan farkı yok. Aşk, hayatla ölüm akasında akan taşkın bir nehirdir. O nehirde sürüklenirken nereye düşeceğini bilemez insan.
Ne tuhaf, insanlar ölüyor, bedenleri toprak altında çürüyor ama seni yaralayan zehirli sesleri ölümsüzlüğe erişip hayatın boyunca kalbinde ve kulağında kalıyor.