Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çiçekli bir baharın koynundan taştım.
Çıplak ayaklarından öptüm say seni:
Geldim, sokuldum, koltuk altından öptüm seni...
Gülen gözlerinden bin kere öptüm.
İçim ilkbahar sabahı, dışım yaz gecesi...
"Florebo cuocumque ferar" diyor bilgenin biri:
"Taşındığım her yerde çiçek açacağım" demiş yani.
Yürüdüğüm her yerde çiçek açtım bugün...
Ben bugün, ilkbaharın kendisi oldum.
Bilmem, senin bundan haberin var mı?
Sayfa 94 - Destek Yayınları
Kalp kıranların en sevdikleri cümledir "Ben böyleyim". "Ben" dediğin kimdir zaten?
Sayfa 56 - Destek Yayınları
En yükseklerdeyken çamurun dibinin parlak olduğunu asla unutma; makamının yüksekliğine bu yakışır.
Sayfa 40
İnsan, en sevdiklerinden birini bile toprak altına göndermişse; mezarlıklar, gözüne ev gibi görünür artık: Eskisi gibi tedirgin olmaz oralara giderken.
Sayfa 22