Çiçekli bir baharın koynundan taştım.
Çıplak ayaklarından öptüm say seni:
Geldim, sokuldum, koltuk altından öptüm seni...
Gülen gözlerinden bin kere öptüm.
İçim ilkbahar sabahı, dışım yaz gecesi...
"Florebo cuocumque ferar" diyor bilgenin biri:
"Taşındığım her yerde çiçek açacağım" demiş yani.
Yürüdüğüm her yerde çiçek açtım bugün...
Ben bugün, ilkbaharın kendisi oldum.
Bilmem, senin bundan haberin var mı?
Sayfa 94 - Destek Yayınları
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kalp kıranların en sevdikleri cümledir "Ben böyleyim". "Ben" dediğin kimdir zaten?
Sayfa 56 - Destek Yayınları
En yükseklerdeyken çamurun dibinin parlak olduğunu asla unutma; makamının yüksekliğine bu yakışır.
Sayfa 40
İnsan, en sevdiklerinden birini bile toprak altına göndermişse; mezarlıklar, gözüne ev gibi görünür artık: Eskisi gibi tedirgin olmaz oralara giderken.
Sayfa 22
Kendilerinden uzaklaşıp da kendisini sürekli yenileyenleri, kendilerinin elde edemediği cesareti tadıyor olanları, çok yönlü ve her güzelliğe açık olanları sevemeyecek bu dünyanın geride bırakılanları.
Sana söylüyorum: Öldürdüklerini sandılar polimatları! Sayıları, Bulanık Ovası'nın telli turnaları kadar kalsın istediler ama merak etme; bu da geçecek.
Şaşkın olacak sonrası.
Sayfa 19