Ceyda
@ceydalvnt
Öğretmen
İstanbul
30 Eylül
37 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Tüm acılara, kayıplara, zorluklara rağmen yaşamak...1000Kitap
Kitabı tek cümleyle anlatmam gerekseydi şöyle derdim: ‘‘Okuması kolay, okurken yutkunması zor bir kitap.’’
Çin edebiyatıyla ilk defa bu kitapla tanıştım. Kitabın gerçek bir dönemden olması ise benim gözümde etkileyiciliğini arttırdı. Kullanılan dilin sadeliğine ve kitabın akıcılığına da diyecek yok. Şimdi biraz kitaptan bahsedeyim… Köyden köye dolaşan, köylülerle sohbet edip halk şarkıları derleyen bir adamın yolu, Fugui ile kesişiyor. Bu karşılaşmadan sonra, Fugui’nin hayatına tanıklık ediyoruz. Fugui’nin hikayesi; kumarda ailesinin servetini yiyip tüketmesiyle, eşini aldatmasıyla başlıyor. Servetten sefalete, tokluktan açlığa, acıdan acıya savruluyor hayatı. İnsan, kitabı okurken kader ve seçimler üzerine düşünmeden edemiyor. Kitap, sadece bir karakter hikayesinden de ibaret değil. Bu karakterin hayatına denk gelen politik olaylara, yaşanan siyasi olayların insanların hayatını nasıl etkilediğine da tanık oluyoruz. Hatta kitap ve bu kitaptan uyarlanan Huozhe (Imdb: 8.3) filmi de bu sebeple Çin’de yasaklanmış. Bu politik olaylara tanık olmak; ‘‘savaş’’, ‘‘kıtlık’’, ‘’açlık’’, ‘’baskıcı rejim’’ gibi kavramlar üzerine düşünmeye itiyor bizi.
Özetle, kitabı okurken acılarla dolu bir hayata tanıklık ediyoruz. Bir yaşama ne kadar acı sığar? Peki ya bir kitaba? Ne kadar sığabilirse o kadar sığıyor. Ama yaşananlar duygu dolu bir dille değil, bir netlikle anlatılıyor. Yine de gözyaşlarımı tutamayacağımı kim bilebilirdi ki? Kitabın bendeki etkisi uzun süre geçmeyecek gibi. Düşünmeden de edemeyeceğim; tüm acılara, kayıplara, zorluklara rağmen yaşamak anlamın ta kendisi midir?
Reklam
Ya hayal ettiğimiz hayat düşündüğümüz kadar iyi değilse1000Kitap
Bu kitap kesinlikle bilim kurgudan daha fazlası. Kitabı okurken sorgulamalar yapıyor, kendinizi karakterlerin yerine koyuyorsunuz bolca. Kendinize sorular sordukça farkındalığınız artıyor.
Peki ne anlatıyor bu kitap?
Charlie, çok düşük bir iq ile doğan bir çocuk. Böyle olmayı kendisi seçmedi ama insanlar ona olan davranışlarını seçti. Haliyle insanın aklına şöyle sorular geliyor:
Neden bu insanlara birinin zayıflığı bu kadar iyi hissettiriyor?
Kendimizden daha aciz bir insanın yanında daha mı mutluyuz gerçekten?
Bizi etkilemeyen, bize zarar vermeyen konularda neden kibirliyiz?
Yargılarımız, düşüncelerimiz neden bu kadar sığ?
İnsan, insan değil midir?
Peki ya o saygı duyduğumuz insanlar, bizi sevdiğini sandığımız o insanlar bizim düşündüğümüz gibi mi?
Ya hayal ettiğimiz hayat düşündüğümüz kadar iyi değilse?
Bu ve bunun gibi aklımı kurcalayan onlarca soru.
Normal (!) olmak, diğer insanları mutlu etmek, sevilmek için değişmek istiyor Charlie. Algernon isimli fareye zeka seviyesini arttırmak için yapılan ameliyat ona da yapılıyor. Bu ameliyatın yapıldığı ilk insan. Evet, daha akıllı oluyor Charlie. Hatta diğer insanlara göre öyle akıllı oluyor ki. Ama daha mutlu olabiliyor mu? Mutluluk nedir ki zaten?
İşin özü ameliyat öncesinde ve sonrasında Charlie'nin başına gelenlere tanık olmak insanda epey farklı duygular uyandırıyor. Okuyun, okutun.
İnanılmaz bir kitap. Bahsedildiği gibi sadece bir sosyalizm eleştirisi değil insanlığın eleştirisi. İnsanlığı, bizi, gerçeği anlatıyor. Sadece geçmişimizi değil şimdiyi, geleceği… Kitapta insanların gücün kokusunu aldıklarında yaşadığı değişimi, bencilliği, yozlaşmayı görüyoruz. İnsana; eğitimin, sorgulamanın, bilginin ne kadar önemli olduğunu bir kere daha hatırlatıyor. Kör olmayın, olmayalım. Ve günlerce aklımdan çıkmayacak o alıntı: ‘’Tüm hayvanlar eşittir ama bazı hayvanlar daha eşittir.’’
