Ceydanb
@ceydanb
sevdiğim yeşiller hep denizle buluşurdu
Şu anda okuduğu kitap
Pervin'in günlüğü
"Beni bütün bütün kendisine bağladı, gittiği vakit o burada bulundukça onun huzuruyla dünyayı unutmuş, mesutken, birden derin bir hüzün içinde harap oldum. O beni böyle tutkun ve büyülenmiş bıraktı gitti. Acaba onun ruhunda benim zerre kadar yerim var mı? Acaba onun ruhunda, o benim ruhumda sahip olduğu kadar bir yer sahibi olmak mümkün oldu mu? Yarabbim ya o benim ruhuma tamamen ve ebediyen sahip olmuşken, ben onun ruhunda hiçbir zerre işgal edememiş bulunuyorsam.."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Pervin'in günlüğü
"Aşkı benim anladığım kadar ciddi kabul eden her kalp gibi bu adam her yerde bulunması o kadar kolay olmayan bir tılsımdır. Benim gibi bir genç kız kendine layık bir hayat arkadaşını nasıl ve nerede seçebilir? Sevmek için en evvel lazım olan şey ruhların yakınlığıdır. Bunun için uzun konuşmalar, söyleşmeler, derin incelemeler lazımdır. Doğrusu hayatım ve kalbim, gençliğim bence o kadar kıymetli bir hazinedir ki bunu öyle rastgele, rüzgarın keyfine sarf ve helak edemem."
Pervin'in günlüğü
"Elbette benim gibi gençliği derin bir şiir ve sevda arzusuyla dopdolu, ruhu güzellik ve zerafete karşı iradesiz olan bir genç kızın hülya ve emeli başka ne olabilir? Hassas, hayalperest, şiir seven her genç kız gibi ben de dünyada en büyük saadetin yalnız sevmek ve sevilmekte olduğuna inanırım. Bence hayatımda en mukaddes şey ancak aşktır, fakat hoppalık edip deli gibi rastgele bir adamı sevip de iki gün sonra ya aldandığımı anlayıp yakut bıkıp, dönme dolap oynar gibi sefil ve murdar tecrübelerde sürünmek tahammül edilemeyecek bir alçalmadır. Evet, ben de sevmek ve sevilmek isterim, fakat isterim ki seveceğim adam aşkıma ve bana layık olsun ve daha isterim ki o sevdiğim adama üzülmeden, pişman olmadan hayatımı ölünceye kadar geri almamak üzere vereyim."
Pervin'in günlüğü
"İstanbul'da hayat yok. Diyebilirim ki oradaki halk yaşamıyor, gaflet ve miskinlik içinde uyuşmuş, yalnız bitkisel hayat sürüyor. İşin komik tarafı, eğer İstanbul halkı hayattan ve eğlenceden mahrum olduklarını bilseler, şikayet etseler, insan tahammül eder. Halbuki orada herkeste "yaşıyoruz ve eğleniyoruz" fikri mevcut ki işte beni ağlatacak kadar güldüren de budur!"
Tatmin üzerine
"Analitik bir bakış açısından, insanın suçlu olabileceği tek şey arzusundan kaçınmasıdır. Arzunuzun ne olduğunu nereden bilebilirsiniz? Bir şeye ihanet ettiğinizde kendinizi suçlu hissediyorsanız o şey arzudur, burada söz konusu olan başkasına değil kendinize ihanet etmenizdir. Suçluluk duygusunun kaynağında, kendine ihanet, insanın arzusunun peşini bırakmak suretiyle kendisine ihanet etmesi yatar."
