Ceylan Akay
@ceylanakay21
Ölüm bir hatıra gibidir insanda;
Kâh hatırlanır, kâh unutulur.
Fakat bir gün, bir gün nihayet
Gözle görülür elle tutulur…
53 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Ben yarın gideceğim... Bir şey daha yapacağım. Ben kimim? Ahlaksız bir kadın. Senin boynuna bağlanmış bir taş. Sana acı çektirmek istemiyorum, istemiyorum! Seni kurtaracağım. Beni sevmiyorsun, başkasını seviyorsun!
Dedi Anna Karenina
Tolstoy bu romanı yazarken saatlerce odasına kapanıp hizmetçisine gerekli olmadığı sürece kendini rahatsız etmemesini emretmişti, hizmetçi yemeğini getirip kapıyı bir kez tıklatıp gidiyordu...
Sürekli böyle devam eden hizmetçi aradan birkaç gün geçtikten sonra yemeğin yenilmediğini görür. Bunun üzerine kapıya vurur ama içeriden en ufak bir ses dahi yoktur. Telaşlanan hizmetçi komşulara, yakın arkadaşlara haber verir ve hemen gelip yardım etmelerini isteyince gerçek ortaya çıkar.
Eve gelenler kapıyı açarlar ve büyük yazarı cenin pozisyonunda yerde yatarak ağladığını görünce büyük bir şaşkınlık yaşarlar. Neden böyle ağladığına anlam veremeyenler Tolstoy'a bunun sebebini sorunca ünlü yazarın ağzından şu sözler dökülür:
"Anna Karenina öldü."
Evet Anna Karenina öldü...
Aşk, ihtiras, tutku.. ihanet.. Anna kendi sonunu kendi hazırladı bana göre hiç üzülmedim Anna için açıkçası...
İki aşktan bahsediliyor aslında kitapta, biri Anna ve Vronskiy diğeri Levin ve Kiti.
Spoiler vermeden kitabı anlatmak mümkün değil.. benim için çok değerli bir deneyim oldu.. Anna kocasına ve çocuklarına ihanet eden bir kadın üstelik bu ihanetten kocasının çektiği acıdan haz duyan kötü bir kadın ve aşkı onu masum kılmıyor maalesef..
Bir insanla tanıştandığında zihninde bir roman karakteri canlanıyor mu? Ya da bir gezide ilk defa gördüğün bir manzara okuduğun bir romanın anlatığı mekanın kokusunu duyuruyor mu? Tam tersi de
“Ölümü bilerek nasıl yaşar insan, geride dünyanın kalacağını bilerek nasıl ölür? Bilmek bütün acıların anasıdır.”
Ölümün sadece bir kelimeden ibaret olmadığını hissettim ve insanın ne zaman öleceğini bilmesi , bununla yaşamaya çalışması ... Ona tanınan 6 haftaydı . Kürek mahkûmu olmak yerine ölmeyi seçmişti . Bu seçiminden giyotin sehpasını yakından görünce pişman olmuştu . Onu seçiminden pişman eden diğer neden ise o meydanda onun idamını seyretmek için yer kapmaya çalışan akbabalardı...Ama aslında o , kızının onu hatırlamadığı anda ölüden farksız olduğunu anlamıştı...
Hayatımın her döneminde okuyabilecağim kitaplar arasındadır 1984. Diktatörlüğü ve iktidarın kendi çıkarları için yapabileceklerini en iyi anlatan kitaptır belki de daha önce bu tür kitap okumadığım
