Tarık Tufan her kitabında bir yerlerde gönlüme dokunan bir şey hep buldum. Ve kuş ölür sen gidersin kitabını bir kaç ay önce alıp kitaplığıma koydum geçen gün elimde kitap kalmadı diye hayıflanırken aklıma geldi normalde unutmayacağım bir yazar ama unutulmuş işte...
Başladığım andan beri her fırsatta elime alıp bir bölümde okusam yetiyordu ve daha iki günü doldurmadan bitirdim bu gece şimdi gidip bende kendi hayatımda ki zorluklar arasında kaçıp kurtulabileceğim yolu, yolun sahibine gönlümü açacağım zaten biliyor da ben yine de yüklerimi bırakacağım bir kenara...
“Üzerine hayat ürkekliği sinmiş insanlar,
ağız dolusu kelimeleri yutkunup, yapacak başka şeyleri kalmadığında, sessizliğin koynuna uzanıp gürültülü bir posta treninin kendilerine bir umut bırakmasını beklerler.”