ceylan

ceylan
@ceylanndemiir
kimseler görmedi ömür hanım,bu dünyadan ben geçtim
Yüreğim seninle yaylalar kadar serin
Reklam
Bir leylim olsun uğra leylâ. Bağım bahçam kurur uğramazsan. Yokluğun yazgımın uğrak yeri. Mümkünlerimi kangren eden çıkmazlara rağmen uğra leylâ. Bir âh daha eklersin çeteleme olur biter. Olsun da bitmesin leylâ..
Tırnaklarının ucundan başlayan gurbet Başını çevirdiğinde yüzüne vuran iyilik; Herkesin gittikçe soğuduğu bu uzun günbatımında Gövdende tüten o ince yaz olmak isterdim. Aşk, sevgilim, aldıklarını değil Verdiklerini saydığımız o gönüllü yenilgimiz Yalnız senin içindeki keder olmak isterdim...
Sayfa 105
Kimseler görmedi Ömür Hanım, bu dünyadan ben geçtim.İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir düş ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım-benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına, ben geçtim... Yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde, ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. Beni cam kırıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile... Yükümü yanlış bedestanlara çözdüm. Ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde. Saatlerce dayak yemiş bir sanığın çözülmesi içindeyim. Ürperiyorum. Bir at kestanesi durmadan yaprak döküyor yalnızlığın sokakların da, örtüyor ömrümün ilkyazını. İçimde bir çocuk, yalınayak koşuyor yaşlılığa doğru, binlerce kez yenilmiş umut ölülerini çiğneyerek. Sahi yaşlılık, bir derin iç çekiş, yanılmış bir çocukluk olmasın Ömür Hanım?
Sayfa 86
Ey hüzün... Çocuğum benim,annem,efendim Ay buluttan sıyrılır,sulara gün vurur Gibi ince ,ışıklı,sevinç içinde Çekip alsam bütün camlardan seni...
Reklam