pek hatırlanmadığı için mutlu sanılan çocukluk gibi mi büyüklük de? o mutlu ana geri dönebilir miyiz? kaçışımız oraya mı olacak? tek gayem o ana ulaşmak benim. çocukluk denince akla gelen o sonsuz an parçası.
aynanın karşısında kendime dedim ki:
“ Derdin o kadar derin ki gözlerinden okunuyor. Ve eğer ağlarsan gözyaşlarını, gözlerinin ardından içine akıtacaksın. Ama asla gözlerinden yaş gelmeyecek”