“boşa kürek çekme. iki yakası birleşmeyen bir nehirsin. şefkatin yok. ve biz bir elmayı ısırmak için ne denli yalnız kaldık bilmiyorsun. bütün güzel çocuklar şüpheli, bunu bile bilmiyorsun:”
terapist, icinde bulundugum ani baltalamasini onlemek icin gecmisimi asmam gerektigini soylemisti. ben de ona demistim ki...
aslinda bir sey dememistim. bir sonraki randevuma gitmemistim ve bir daha da randevu almamistim.