zulal
@cheonsareads
my life is a perfect graveyard of buried hopes.
7 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
açıkçası beklentimi karşılamadı. çok kısa sürede bitirdim, yazım dili gayet güzeldi. bölümlerin başlarındaki şiirler güzeldi ve bence merak uyandırıcı bir konusu vardı. kitabın ilk yarısı gayet durağan olsa da merak ederek okudum ama sonradan bi kitabı bırakıp öff dedim yani.
bunun en büyük sebebi irlandanın tarihini merak etmemem ve kitaptaki romantizmin bana asla geçmemesi, erkek karakterle hiçbir şekilde bağ kuramamamdı. aşklarında olmamış bi şeyler vardı. thomasın anne'i vefat etmis yakın arkadaşının karısı bilirken aşık olması da beni cok rahatsız etti açıkçası. aşklarının geçeceği duygularıma dokunan, gerçekten anlamlı ve aralarındaki duygusallıgı mantığıma oturtacak sahneler olsa neyse etigi bosvereceğim ama bu etiksizlige değecek bi hikaye degildi. sevecek başka biri mi yoktu dedim, adam savaşta ölmüş yani niye göz koyuyorsun adamın karısına?
zaman yolculugu kısmı da geçiştirilmiş bence, hiçbir şekilde duygulanamadım.
daha olaylı, daha duygusal bir kitap beklerdim. kötü müydü hayır ama iyi de değildi. yüksek beklentilerle başlamayın derim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
beklentimi karsıladı mı? hayır
begendim mi? evet
kitabı okurken baslarda enemies to lovers okuyacagım icin gercekten heyecanlanmıstım ama assla enemies to lovers degil. uzaktan yakından alakası yok. bu yüzden bu anlamda beklentimi hiç karşılamadı.
ancak onun dısında bence cok cok keyifli akıcı bir kitaptı. okurken hic sıkılmadım. olay örgüsünü ve karakterleri gercekten sevdim.
özellikle violetin gelisimini okumak cok keyifliydi, xaden'la ilişkilerini ve aralarındaki cekimi, bağı okumak da. en keyifli sahnelerse kesinlikle ejderhalarla olan diyaloglardı. ejderhalar kitaba girdiginde kitaptan aldıgım keyif seviyesi ikiye katlandı.
birkaç olumsuz eleştiri yapmam gerekirse, beni hiç rahatsız etmeyen klişeleri vardı. kurguya yedirilmişti ondan dolayı bazı seyleri tahmin etsem de hic rahatsız olmadım. beklemedigim olaylar da oldu bu yüzden bunu bir eksi saymıyorum.
en büyük eksi kesinlikle karakterlerin yüzeyselligiydi. ana karakterler dışında hiçbir yan karakteri düzgün derinlemesine işlememiş yazar. seri boyunca violetin yanında gezen sözde en yakın arkadasının nası birisi oldugu hakkında hicbir fikrim yok. dean cocukluk arkadası mesela ama kim? mira ablası ama kim? rhi kim? xaden kim?
benim gibi kötü karakteri bile anlamak bag kurmak isteyen biriyseniz bu kitap sizi bu anlamda hic tatmin etmez
xaden ve violet bile bence yeterli derinlikle işlenmemiş. ilişkilerini okumak keyifli olsa da kesinlikle o da çok yüzeysel kalmış. daha derin sahneler, daha derin karakterler okumak isterdim. hiçbir karakteri içselleştiremedim. liam ve ejderhalar haric hicbir yan karakterle bag da kuramadım. xaden violet üstüne kurulmus bir kitaptı ki onların islenis bicimi de bence yeterli degildi umarım diger kitaplarda bu durum düzelir
her seye ragmen sevdigim ve keyif alarak okudugum bi
çok önceden okuduğum bir kitaptı aslında. simdi okuduklarımda gördügmde bir inceleme yazmak istedim. benim icin cok etkileyiciydi hala etkilenirim.
bana inanılmaz kötü hissettirmişti, insanları etkileyen sey genelde atlas karakteri olmus ama benim aklımda kalan sey lily ve esiydi.
ask kitabı beklentisiyle almayın. okurken ana karakteri fazla içselleştirmiştim
fazlasıyla gercekci bir kitap
spoilersız genel seri yorumu, kötü
direkt seri üzerinde konusacagım
tamamen abartılmıs bir seri son 100 sayfaya kadar 3 kitap da sarmıyor tek bir olay olmuyor. 2. kitapta düzelir zannediyorsunuz ama düzelmiyor. olaylar aşırı yavaş ilerledigi gib aynı zaman da altı da boş, bir amacı yok, karakter gelişimleri fazla hızlı ve tutarsız. 2.kitap bir nebze iyi olsa da seri genel olarak çok kötü ve asla akıcı değil. bomboş detaylar, yüzeysel karakterler yüzeysel ilişkiler ve yüzeysel olaylarla dolu.
600-700 sayfa ne anlatmış o zaman bu kadar derseniz neredeyse hicbir sey her şey inanılmaz uzatılmıştı ve çok bunaltıcıydı. üstelik çevirisi de gerçekten berbat ite kaka bitirdim seriyi. muhtemelen yine çeviriden kaynaklı olarak iğrenç bir sokak ağzı var smut sahnelerinden normalde rahatsız olan birisi degilim ancak gercekten mide bulandırıcı yazılmıştı.
çoğu şey tahmin edilebilir, klişe. hiçbir derinligi olmayan altı boş bir seri. ilk kitabın finali yine beni umutlandırmıştı diğer kitaplar için ama siz umutlanmayın onların da pek bi olayı yok sürekli bi bekleyiş içerisindesiniz.
okay güzel olaylar var sevenleri olabilir bazı olaylar gerçekten güzel ama oraya gelene kadar zaten bıkıyorsunuz. çok daha iyi yazılabilirdi, karakterlerin potansiyeli daha yüksekti daha iyi işlenebilirdi. bu kadar masalsı bir anda iyi bir anda kötü bir anda olgun yüzeysel karakterler olarak ele alınmaları seriyi de basitleştirmiş. evren güzel ama işlenememiş ve dedigim gibi çok fazla uzatılmış.
çok daha iyi alternatifleri var neden bu kadar övüldügünü asla anlamadıgım bir seri
harcanmıs potansiyel ve tam bir hayal kırıklıgı
spoiler
öncelikle agac ve metal krallıgı ne alaka acayip zorlama ve gereksiz. kitap bosluklar ve eksiklerle doluyken onlara gerek var mıydı astroloji,burclar,yıldızlar üstüne kurulmus bir kitapta metal krallıgı ne alaka ya burası elemental?
ilk 2 kitap çok başkaydı, eksikleri olsa da 3ü yine bi nebze sevmiştim. novanın iç bunalımlarını ve darenle ikisinin arasındaki çatışmayı okumak benim için keyifliydi.
novanın karakter gelişimini beğensem de onun dışında tüm karakterler yetersiz işlenmişti. daren mesela bu kitapta da yüzeysel ele alınmıştı. ne zaman gercekten ates lordu cehennem lordu olacak diye bekledik durduk.
onu novadan bagımsız şekilde daha fazla okumalıydık. koskaca cehennem lordu novayla dogmus sanki. novadan ibaret bir karakter gibi üstünkörü geçilmiş.
arın desen hic girmiyorum bile, ilahi lord dediginiz adamı getirdiginiz hale bak. yazarın kendi yazdıgı karakterden haberi var mı acaba?
yazılabilecek onlarda sahne onlarca potansiyel geçiyor aklımdan ama yazar yazmayı tercih etmemiş. tamamen eksikti.
ayzerin aklının başına gelişi çok oldu bittiye geldi, sonda novanın tacı ona vermesi de saçmalıktı ayzerin gidip arına vermesi komediydi. bizim ayzere ne oldu? ilk 3 kitaptaki ayzerin bunu yapmasının imkanı yoktu. tanrıcaları uyandıran herkesi karşısına alan ayzer bi anda düşman oldu, bir anda dost oldu. sadece tek bir sahnesini okuduk ilahi bakış açısıyla, asla tatmin etmedi. darenle lord varis bağına doğru dürüst hiç değinilmedi. büyük hamlelerle geldi ama çok arka planda kaldı her karakter gibi o da asla doğru dürüst işlenmedi
sinanın bu kitaptaki hali ve tavrını sevdim. 3. kitaptan sezmiştik zaten az çok. sonay ve sina zaten best figuranlarımız bir olayları bile yok. sonayın varisligi alışını da göremedik bu arada yazar sagolsun söylemeye zahmet